Viðtal

Fólk strandar á grænmetinu

Sú félags­lega athöfn að borða hefur breyst í tím­ans rás og æ fleiri borða nú einir. Mörgum vex hins vegar í augum að leggja á sig elda­mennsku fyrir engan annan en sjálfan sig. Með örlít­illi skipu­lagn­ingu er þó lítið mál að elda fyrir einn, að mati Dóru Svav­ars­dóttur, sem stendur fyrir mat­reiðslu­nám­skeiðum þar sem þátt­tak­endur læra að elda smáa skammta úr hollum hrá­efnum.

Fólk strandar á grænmetinu
Kennir fólki að elda fyrir einn Algengir gestir á nám­skeiðum Dóru eru konur sem eru komnar yfir miðjan aldur og vantar hvatn­ingu til að nenna að elda fyrir einn eða tvo, og svo strákar upp úr þrí­tugu sem eru farnir að sjá að skyndi­bit­inn er dýr og ekk­ert svo hollur til lengri tíma litið. Mynd: Heiða Helgadóttir
Birtist upphaflega í Stundinni fyrir rúmum 7 árum.

Dóra Svav­ars­dóttir var aðeins 18 ára gömul þegar hún hóf störf í veit­inga­geir­anum með því að stofna kaffi­hús í stof­unni heima í sveit. Í kjöl­farið hóf hún kokk­a­nám og hefur nú starfað í geir­anum í yfir 20 ár. Dóra rekur í dag fyr­ir­tækið Culina og heldur undir hatti þess ýmis mat­reiðslu­nám­skeið þar sem hún hefur að leið­ar­ljósi að draga úr mat­ar­sóun og auka þekk­ingu fólks og færni við að elda góm­sæta og fjöl­breytta græn­met­is­rétti. Dóra hefur meðal ann­ars haldið nám­skeiðið Eldað fyrir einn en sú félags­lega athöfn að borða hefur gjör­breyst í tím­ans rás, fólk hefur minni tíma, fleiri kjósa að búa einir og aðrir eiga erfitt með að fóta sig í eld­hús­inu þegar að því kemur að færri munna er að metta.

Grænkál út í hræringinn

„Ég er frá Drumbodds­stöðum í Bisk­ups­tungum og sigl­ingar á Hvítá voru gerðar út af hlað­inu heima. Systir mín fékk upp­haf­lega þá …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.
Efnisorð

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

„Margt sem ég hef séð situr í mér“
4
Viðtal

„Margt sem ég hef séð situr í mér“

Þegar Halla Bergþóra Björns­dóttir varð fyrst kvenna til þess að sinna lög­gæslu á Húsavík fékk hún að heyra að konur ættu ekk­ert erindi í lög­regl­una. Hún lét það ekki á sig fá, varð lög­reglu­stjóri og loks rík­is­lög­reglu­stjóri. Starfið hefur breytt henni, enda hefur hún komið að erf­iðum málum og fengið hót­anir. Á sama tíma hefur hún öðl­ast skarp­ari sýn á lífið, sterk­ari löngun til að gera gagn og fundið fyrir þakk­læti fyrir allt það góða.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

„Margt sem ég hef séð situr í mér“
Viðtal

„Margt sem ég hef séð situr í mér“

Þegar Halla Bergþóra Björns­dóttir varð fyrst kvenna til þess að sinna lög­gæslu á Húsavík fékk hún að heyra að konur ættu ekk­ert erindi í lög­regl­una. Hún lét það ekki á sig fá, varð lög­reglu­stjóri og loks rík­is­lög­reglu­stjóri. Starfið hefur breytt henni, enda hefur hún komið að erf­iðum málum og fengið hót­anir. Á sama tíma hefur hún öðl­ast skarp­ari sýn á lífið, sterk­ari löngun til að gera gagn og fundið fyrir þakk­læti fyrir allt það góða.

Mest lesið undanfarið ár