„Það á að bregð­ast við því þegar þetta fólk skríður undan steinum með sinn hat­ursá­róður, alltaf, alls staðar. Hvert og eitt okkar verður alltaf að bregð­ast við og sýna að við fyr­ir­lítum þetta og líðum ekki að nýnas­ista spúi sínu hatri yfir aðra.“ Þetta segir Snæbjörn Guð­munds­son jarð­fræð­ingur sem lenti í úti­stöðum við nýnas­ista á Lækj­ar­torgi í dag.

Nýnas­ista­sam­tökin Norð­ur­vígi komu saman á Lækj­ar­torgi í dag ásamt félögum í Norrænu mót­stöðu­hreyf­ing­unni, regn­hlífa­sam­tökum nýnas­ista­hreyf­inga á Norð­ur­löndum, sem rík­is­lög­reglu­stjóri hefur tengt við hryðju­verka­starf­semi.

Snæbjörn lenti í úti­stöðum við nýnas­istana eftir að hann reif í sundur dreifi­rit sem þeir dreifðu til veg­far­enda. „Ég átti þarna leið um og varð bara alveg gátt­aður. Þarna stóðu tíu eða tólf manns og þetta var svo sorg­leg sam­kunda að ég gat ekki annað en stoppað og aðeins virt þetta fyrir mér. Það var auð­vitað eng­inn sem gaf þeim gaum. Þá kom þessi kona að mér, rétti mér þennan bæk­ling og ég bara reif hann. Auðvitað. Hún varð hin reið­asta og sagði mér að ég ætti að sýna sér virð­ingu. Ég ans­aði því auð­vitað ekki, ég er ekki til­bú­inn að sýna nýnas­istum neina virð­ingu.“

Málflutningur nýnasista ógn við samfélagið

Á mynd­band­inu sem fylgir þess­ari frétt má sjá hluta af sam­skiptum Snæ­bjarnar við nýnas­istana. Meðal ann­ars má sjá og heyra þegar Simon Lindberg, for­maður Norrænu mót­stöðu­hreyf­ing­ar­innar, hreytir í Snæbjörn „hel­vítis kyn­þátta­svik­ari“. „Komdu þér í burtu, komm­ún­ista­hyskið þitt,“ má líka heyra Lindberg segja á ensku, með ógn­andi hætti við Snæbjörn. Lindberg þessi, sem er 36 ára Svíi, er dæmdur ofbeld­is­maður, hann hefur bæði hlotið dóma fyrir ofbeldi gagn­vart hinsegin fólki og fyrir hat­urs­orð­ræðu á opin­berum vett­vangi.

„Fyrir mér er þetta bara aumk­un­ar­vert pakk“

Snæbjörn fer hörðum orðum um nýnas­istana. „Þetta eru aum­ingjar og grey. Að ein­hver sé kall­aður kyn­þátta­svik­ari, það er alveg ótrú­legt. Fyrir mér er þetta eins og hvert annað grín, eða klikkun.“

Spurður hvort honum hafi þótt sem sér væri ógnað neitar Snæbjörn því. „Á staðnum fannst mér þetta eitt­hvað svo mik­ill brand­ari. Eftir á þá átta ég mig auð­vitað á því að ég lifi í svo vernd­uðu sam­fé­lagi að hér finnst manni þetta vera eitt­hvað grín en ég myndi kannski ekki hlæja að þessu fólki annar staðar. Ef ég til­heyrði öðrum sam­fé­lags­hópi, væri hinsegin eða af erlendu bergi brot­inn þá væri þetta sjálf­sagt ekk­ert grín í mínum huga. Fyrir mér er þetta bara aumk­un­ar­vert pakk. Mér stendur þó ógn af þeirra mál­flutn­ingi, eins og sam­fé­lag­inu í heild sinni.“