„Að sverja af sér barnaníð er niðurlægjandi reynsla sem ég óska engri saklausri manneskju“

Rík­is­sak­sókn­ari hefur kom­ist að þeirri nið­ur­stöðu að ekk­ert sé hæft í ásök­unum á hendur Víkingi Krist­jáns­syni leik­ara um að hafa mis­notað son sinn. Víkingur greinir frá þessu í pistli á Kvenna­blað­inu, gagn­rýnir barna­verndar- og rétt­ar­vörslu­kerfið harð­lega og fjallar um sögu­sagnir um sig og son sinn sem eng­inn fótur reynd­ist fyrir að mati ákæru­valds­ins.

„Nið­ur­staðan var sú að ég væri full­kom­lega sak­laus,“ skrifar Víkingur og bætir því við að það að sverja af sér barn­a­níð sé nið­ur­lægj­andi reynsla sem hann óski engri sak­lausri mann­eskju. Víkingur er fjög­urra barna faðir og á jafn­framt stjúp­dóttur, en hafði aldrei verið sak­aður um kyn­ferð­is­brot eða ósæmi­lega hegðun af neinu tagi fyrr en í fyrra.

Víkingur rekur ásak­an­irnar til umgengn­is­deilu sem hann og barns­móðir hans hafa staðið í um langt skeið. Þá bendir hann á að áður en ásak­an­irnar á hendur honum komu fram hafi unnusta hans verið sökuð um gróft ofbeldi gegn syni hans. Þær ásak­anir hafi ekki reynst eiga sér neinar stoðir í raun­veru­leik­anum. Telur Víkingur að barna­vernd­ar­kerfið hafi brugð­ist í veiga­miklum atriðum.

„Ég veit fyrir víst að Rann­sókn­ar­lög­reglan komst að nið­ur­stöðu í mál­inu í októ­ber síð­ast­liðnum og sendi hana þá til sak­sókn­ara­emb­ætt­is­ins. Nið­ur­staðan var sú að ég væri full­kom­lega sak­laus. Síðan þá hefur málið legið í bunka, fyrst hjá Rík­is­sak­sókn­ara, og því næst Hér­aðs­sak­sókn­ara án þess að nokkuð væri aðhafst fyrr en nú, rúmu ári eftir að þessi ótrú­lega atburð­ar­rás fór af stað,“ skrifar Víkingur. 

„Eftir stendur stað­reynd sem má að mínu mati með fullum rétti orða svona: Sjö ára syni mínum var rænt frá mér af aðilum sem aug­ljós­lega svífast einskis í aðgerðum sínum, og ég bý í sam­fé­lagi þar sem engin leið er að treysta á að yfir­völd komi mér til hjálpar, þvert á móti hefur starfs­fólk á sviði barn­ar­verndar stutt þennan gjörn­ing með vafasömum ákvörð­unum sínum.“

Hann seg­ist ekki geta breytt því sem gerst hefur en vilja gera sitt besta til að stuðla að því að ekk­ert for­eldri þurfi að upp­lifa það sama og hann í sam­skiptum við íslensk barna­vernd­ar­yf­ir­völd. „Auk þess vil ég hreinsa mann­orð mitt. Þrátt fyrir að mál þetta hafi bless­un­ar­lega ekki kom­ist í hámæli, hef ég oftar en einu sinni heyrt af sögum sem um mig ganga úti í bæ, þess efnis að ég hafi í raun og sanni mis­notað son minn. Mér þykir ljóst hvaðan þær sögur spretta. Það er gott að geta hér und­ir­strikað að þær eiga ekki við rök að styðj­ast.“

Hér má lesa grein hans í heild.