Fyrir nokkrum helgum síðan var ég á ferðalagi um Norðurland með fjölskyldunni. Í verksmiðjunni á Hjalteyri var búið að opna alþjóðlega listasýningu og á laugardeginum var fjölskylduhátíð við sjávarbakkann þar sem trúbador glamraði á gítar meðan smáfyrirtæki buðu upp á harðfisk og kaffisopa. Á Hjalteyri var fyrir einhverju síðan búið að koma fyrir heitum potti í grjóthleðslu við sjóinn og ég var á leið í hann og sjósund þegar ég hnaut næstum um afskorinn hreindýrshaus sem sjóari nokkur hafði skorðað afskorinn á milli nokkurra hnullunga fyrr um daginn. Ég horfðist í augu við þennan hornótta furðuhaus og áttaði mig smám saman á að blóðdroparnir á gráu grjótinu voru alveg úr stíl við fjölskyldudaginn – nema ef fólkið vildi andlitsmálningu á börnin með hreindýrablóði. Allt í einu birtist útlensk kona vopnuð myndavél. Hún var í tvílitum samfestingi og líktist stökkbreyttri risamörgæs, hluti af tíu manna hópi sem var á vappi þarna …