Pútin í vanda staddur: Má keisari sjá brjóst?

Nú er Vladimír Pútin Rúss­lands­for­seti í vanda staddur. Í októ­ber næst­kom­andi á að frum­sýna austur í hinu víð­áttu­mikla landi hans kvik­mynd sem þegar hefur valdið miklum deilum, þótt eng­inn hafi séð hana ennþá.

Og þar sem Rússland er nú þannig að þar kemur allt til kasta Pútins fyrr eða síðar, þá er nokkuð víst að það verður lagt fyrir hann að leysa úr þessum deilum.

Og fyrir Pútin er gall­inn sá að báðir deilu­að­ilar eru stuðn­ings­menn hans dágóðir.

Alexei Útjitel heitir kvik­mynda­leik­stjóri austur í Rúss­landi sem nú er kom­inn nokkuð nálægt sjö­tugu. Hann var upp­haf­lega kvik­mynda­töku­maður en laust fyrir alda­mótin fór hann að gera sínar eigin myndir og komst fljót­lega í hóp virtra leik­stjóra þar, þótt myndir hans hafi ekki orðið ýkja þekktar á Vest­ur­löndum.

Nema hvað nú ætlar Útjitel að frum­sýna mynd­ina Mathilde, og um hana stendur styrr­inn.

Mathile Ksess­in­skæja.

Myndin fjallar um ball­er­ín­una Mathildu Ksess­in­skæju. Hún fædd­ist árið 1872, var í raun­inni pólsk en flest hennar fólk dans­aði í Pét­urs­borg við Keis­ara­lega ball­ett­inn. 

Hún reynd­ist veru­legum hæfi­leikum gædd og 1890 þegar hún var aðeins 17 ára gömul dans­aði hún dúett á útskrift­ar­sýn­ingu ball­ett­skól­ans sem rek­inn var við Keis­ara­lega ball­ett­inn.

Alex­ander III keis­ari og fjöl­skylda hans var í áhorf­enda­salnum, þar á meðal Nikulás rík­is­arfi, sem þá var 22ja ára.

Nikulás heill­að­ist af ungu ball­er­ín­unni og urðu þau elskendur. Sam­bandið stóð í þrjú ár en þá þurfti Nikulás að kvæn­ast ein­hverri prinsessu til að við­halda „bláa blóð­inu“ og gekk að eiga Alix nokkra frá Þýska­landi, sem fékk heitið Alex­andra í Rúss­landi.

Þá sagði Nikulás skilið við Mathilde og er ekki vitað til að það hafi verið honum þung raun, enda var hann dauf­gerður maður til­finn­inga­lega.

Sjálf­sagt er þó smíð­aður úr því heil­mik­ill harm­leikur í mynd Útjitels.

Mathilda var ósmeyk við að nota kynni sín af Nikulási (sem varð keis­ari 1894) til að koma sér áfram í ball­ett­heim­inum. Hún þótti ekki vönd að með­ulum og einn helsti ball­ett­meist­ar­inn við leik­húsið lét svo um mælt að þótt hún væri frá­bær dans­ari væri hún „svín“ per­sónu­lega.

Og hún hélt sig við Rómanov-ætt­ina í ásta­málum því hún gerð­ist ást­kona tveggja frænda Niku­lásar og þegar hún eign­að­ist son gat hún ekki sagt til um hvor þeirra væri fað­ir­inn.

Gjörðist hún nú æ fræg­ari og rík­ari um skeið.

Eftir valda­rán Bol­sé­víka 1917 flutt­ist Mathilda til Parísar og bjó þar síðan. Hún gift­ist öðrum Rómanov-frænd­anum, rak ball­ett­skóla, hélt sýn­ingar og kom ágæt­lega undir sig fót­unum þótt ekki lifði hún jafn prakt­ug­lega og í Rúss­landi.

Hún dó 99 ára árið 1971.

Nema hvað - ástæða fyrir því að mynd Útjitels um Mathildu vekur nú deilur er sú að í stiklu, sem sett hefur verið í sýn­ingu, sést að á úrskrift­ar­sýn­ing­unni frægu hefur Mathilda vís­vit­andi eða af slysni misst niður hlýra á bún­ingi sínum svo það hefur sést í annað brjóstið. 

Og það er sví­virða, finnst sumum rétt­trú­uðum Rússum.

Ástæðan er sú að árið 2000 voru Nikulás og fjöl­skylda hans gerð að dýr­lingum rúss­nesku rétt­trún­að­ar­kirkj­unnar.

Og það þykir óguð­legt að gefa í skyn að í helgum dýr­lingi, eins og Nikulás er nú, kunni að hafa kviknað kyn­ferð­is­legar kenndir við að sjá kven­manns­brjóstið.

Þetta er það sem deil­urnar snú­ast um.

Ég er ekki að grín­ast. Rúss­nesku kirkj­unni og stuðn­ings­mönnum hennar finnst þetta guð­last og sví­virða og skuli slíkt klám um helgan dýr­ling aldrei líð­ast.

Og nú vill svo til að Vladimír Pútin hefur einmitt haft vel­þóknun á vax­andi trú­ar­of­stæki rúss­nesku kirkj­unnar.

Af því kirkjan styður hann ein­dregið, eins og hún studdi Nikulás keis­ara á sínum tíma. 

Kirkj­unnar menn hafa kraf­ist þess að Pútin stöðvi þessa ósvinnu.

Gallinn er sá að Alexei Útjitel er líka í hópi stuðn­ings­manna Pútins. Hann skráði sig til dæmis á lista sem lýsti ánægju sinni með inn­limun Krím­skaga fyrir fáeinum árum.

Og hefur síðan verið í náð Pútins.

Þetta gæti orðið athygl­is­verður kafli í þeim menn­ing­ar­stríðum sem nú eru að brjót­ast út í Rúss­landi eins og alls­staðar þar sem ein­ræði að teygja út anga sína.

Pútin mun nú hafa farið fram á að fá sér­staka sýn­ingu fyrir sig í Kreml þar sem hann getur litið á það sem til­búið er af mynd­inni.

Einmitt þannig hag­aði Stalín sér líka.

Hann varð að leggja blessun sína yfir alla list­sköpun í Sov­ét­ríkj­unum sál­ugu.

Alla vega er talið að þessi for­sýn­ing sé til merkis um að Pútin líti verk Útjitels með vel­þóknun. 

En kirkjan hefur ekki sagt sitt síð­asta orð!

Auðvitað má ekki gefa á nokkurn hátt í skyn að „saurugar hugs­anir“ hafi hugs­an­lega kviknað í hreinum huga dýr­lings­ins!

Látum vera þótt Nikulás hafi kúgað alþýð­una, fang­elsað bar­áttu­menn fyrir mann­rétt­indum, bælt niður umbætur af öllu tagi, það er allt í lagi.

En að það hafi hugs­an­lega farið kippur um hann neð­an­verðan við að berja augun kven­manns­brjóst, það gengur ekki.