Fjölmargar færslur má finna á Facebook-hópi þeirra sem segja já við ESB-viðræðum þar sem vakin er athygli á samlíkingu Guðrúnar Hafsteinsdóttur, formanns Sjálfstæðisflokksins, við þýska kyndingu og yfirstjórn Evrópska seðlabankans þegar kemur að stjórn evrunnar.
Viðtalið sem um ræðir var á Útvarpi Sögu á föstudaginn og þar var Guðrún að svara vangaveltum Arnþrúðar Karlsdóttur um hvernig peningaleg yfirstjórn færi með íslenskt hagkerfi sem Guðrún hélt því fram að væri bæði sérstakt og einstakt að því leyti að Ísland treystir að mestu á náttúruauðlindir sínar.
Ekki hægt að miða við hitastigið í Frankfurt
Guðrún gerði svo tilraun til þess að útskýra sjónarmið sín:
„Til þess að einfalda þetta mjög, þessa útskýringu mína, þá langar mig að reyna að útskýra þetta eins og ég hef gert fyrir börnin mín. Nú bjó ég í Þýskalandi um árabil. Sumarið í Þýskalandi er langt og Þjóðverjar eru sparsamir. Í byrjun apríl slökkva Þjóðverjar á miðstöðinni. …
Það sem hún sagði um húshitun í Þýskalandi er ótrúlegt hvað varðar heimsku, dirfsku og hreinar lygar. Hún heldur því fram að ef Ísland gengi í ESB og Evrusvæðið yrðu öll húshitunarkerfi slökkt utan ákveðins tímabils, frá október til apríl. Með slíkum ósannindum er „nei“-klíkan að reyna að kynda undir andstöðu við þjóðaratkvæðagreiðsluna. Maður getur aðeins vonað að meirihluti Íslendinga sé nógu klár til að viðurkenna slíkt rugl fyrir það sem það í raun er: rugl. Ég get fullyrt með vissu að í Þýskalandi, og um allt ESB, hitum við heimili okkar þegar þörf krefur, óháð dagatali. Á meðan ég var í þýska hernum hæddist fólk að þráhyggju Þjóðverja fyrir reglugerðum og sagði að maður þyrfti að vera í sumarkápu frá 1. apríl, jafnvel þótt það væri enn undir frostmarki, og vetrarkápu frá 1. október, þrátt fyrir hlýjan veður. En það var bara háð, ekki veruleiki.