Löngum hefur efni verið framleitt í þeim tilgangi að vekja kynferðislega örvun hjá lesendum eða áhorfendum. Á síðustu áratugum hefur þróunin hins vegar verið gríðarlega hröð. Nútímaklám er fjöldaframleitt og selt sem markaðsvara þar sem kynlíf verður ekki aðeins söluvara heldur einnig menningarlegt afl sem mótar viðhorf til kynlífs, kvenna og kynfrelsis.

Frá femínísku sjónarhorni er klám afsprengi feðraveldis sem hagnast á að hlutgera, niðurlægja og beita konur ofbeldi. Afneitun margra á djúpum áhrifum kláms, bæði á þau sem framleiða það og þau sem neyta þess, viðheldur gamalgrónum hugmyndum um vald karla yfir líkama kvenna.

Ein skýrasta birtingarmynd þessarar þróunar er aukin útbreiðsla kyrkingartaks í kynlífi, jafnvel meðal barna og ungmenna undir 18 ára aldri. Aðgengi barna og ungmenna að klámi hefur mótandi áhrif á væntingar og skilning á því hvað telst eðlilegt í kynlífi. Mörkin verða óljósari þegar konur eru ítrekað sýndar þannig að þær virðast annaðhvort þola eða jafnvel njóta þess að vera beittar kyrkingartaki. Slíkar framsetningar geta haft áhrif á hugmyndir um samþykki, mörk og vald í nánum samböndum.

Um þessar mundir hefur orðið mikilvæg vitundarvakning um hættur kyrkingartaks í kynlífi. Átakið sem byggir á samstarfi félagasamtaka og stofnana hefur miðlað nýrri þekkingu á alvarlegum afleiðingum slíkrar hegðunar. Athyglisvert hefur verið að fylgjast með umræðunni sem hefur skapast í kjölfarið. Mörg gera sér grein fyrir þeirri hættu sem felst í kyrkingartaki en önnur líta á það sem eðlilegan hluta kynlífs.

Í einni athugasemd lýsir karlmaður því yfir að hann hafi hitt og deitað nokkrar konur sem segjast fíla svona og að hann eigi enn eftir að hitta mann sem segist fíla að gera þetta við einhvern. Þessi athugasemd er áhugaverð í ljósi þess að í langflestum tilfellum eru það karlmenn sem beita konur kyrkingartaki. Að konur segist óska eftir slíku undirstrikar í raun menningarleg áhrif kláms og mótar væntingar þeirra. Menningarlegt vægi kláms getur haft áhrif á hugmyndir fólks um hvað telst eðlilegt eða samþykkt í kynlífi.

Ef við setjum þetta í samhengi við það að ef við sjáum tvær manneskjur úti á götu og önnur þeirra er að beita hina kyrkingartaki þá hugsum við strax um ofbeldi og myndum líklegast hringja í 112. Hins vegar hefur viðhorf til kyrkingartaks í kynferðislegu samhengi þróast í viðhorfsbreytingu þar sem sama hegðun er í auknum mæli talin eðlilegur partur af kynlífi. Þessi viðhorf eru hluti af þeirri djúpu kvenfyrirlitningu sem ríkir ekki bara í klámi heldur nær í alla kima samfélagsins.

Ungir karlmenn geta lært að kyrkingartak sé samþykkt eða jafnvel eftirsóknarverð hegðun vegna algengis þess í klámi. Á sama tíma geta ungar konur þróað með sér hugmynd um að þær eigi að sætta sig við eða jafnvel óska eftir slíkri meðferð, enda sjá þær ítrekað konur í klámi sem sýna lítil eða jákvæð viðbrögð við ofbeldinu.

Frá þessu sjónarhorni er ofbeldi ekki einfaldlega dulbúið sem klám heldur er ofbeldið sjálft orðið hluti af þeirri vöru sem er seld. Afmennskun kvenna í klámi er raunveruleg og birtingarmynd valdaójafnvægis sem nær langt út fyrir klámiðnaðinn sjálfan. Að beita manneskju kyrkingartaki, hrækja á hana og testa þolmörk líkamans í kynlífi felur í sér raunverulega hættu sem er svo markaðssett í hagnaðarskyni fyrir stórfyrirtæki.

Ljóst er að fræðsla til barna og ungmenna í skólum er mikilvægasta forvörnin gegn kynferðisofbeldi. Kynfræðsla og kynjafræði gegna þar lykilhlutverki með því að kenna um samþykki, mörk, gagnkvæma virðingu og gagnrýna hugsun.