Sumt fólk fetar ævin­týra­legri slóðir í líf­inu en með­al­mann­eskjan og það má sann­ar­lega segja um Auri Hin­riks­son. Lífs­hlaup hennar, sem Herdís Magnea Hübner skrá­setur í bók­inni Ég skal hjálpa þér, hefur ein­kennst af víð­förli, kynnum af ólíkum menn­ing­ar­heimum og miklum and­stæðum. Auri ólst upp á virðu­legu heim­ili á Srí Lanka, bráð­skörp og fylgin sér, og starf­aði þar hjá alþjóða­stofnun þegar hún kynnt­ist Íslend­ingnum Þóri Hin­riks­syni. Það reynd­ust heldur en ekki afdrifa­rík kynni. Auri og Þórir ákváðu að rugla saman reytum, þrátt fyrir mikla and­stöðu af hálfu fjöl­skyldu Auriar, og ásamt syn­inum Shiran áttu þau eftir að búa á jafn­ó­líkum stöðum og á Indlandi, í Íran, í Barein, á Ísafirði og Höfn í Horna­firði. Á seinni árum hefur nafn Auriar iðu­lega heyrst í tengslum við ótrú­legt starf hennar í þágu upp­kom­inna, ætt­leiddra barna sem leita upp­runa síns, en því hug­sjóna­starfi hefur hún sinnt við krefj­andi og jafn­vel hættu­legar aðstæður.