Þessi grein birtist fyrir meira en ári.
Lífið

Tryllitækið á höfninni sótt heim

Loft­hrædd­ur blaða­mað­ur Heim­ild­ar­inn­ar gerði sér ferð í par­ís­ar­hjól­ið sem ris­ið hef­ur við Reykja­vík­ur­höfn. Og hitti loft­hrædd­an starfs­mann þess sem hef­ur bara einu sinni próf­að hjól­ið.

Ragnhildur Helgadóttir
ragnhildurh@heimildin.is

Álýðveldisdaginn í liðinni viku opnaði stærðarinnar parísarhjól á Miðbakka í Reykjavík. Þetta er tilraunaverkefni sem mun verða uppi í sumar. 

Verkefnið á rætur sínar í hugmyndavinnu starfshóps um borgarinnar um haftengda upplifun, en sá starfshópur setti fram fjölmargar hugmyndir um hvernig bæta mætti lífsgæði borgarbúa og lýðheilsu í skýrslu sem kom út síðasta haust.  

Hjólið er engin smásmíði – heilir 32 metrar á hæð. Eðli málsins samkvæmt er því feiknargott útsýni til allra átta frá hátindi þess. Líkt og sjá má á meðfylgjandi myndbandi.

Mynd: Golli

Heimildin náði einnig tali af starfsmanni við hjólið. Sá viðurkenndi að hann hefði ekki farið oftar en einu sinni í hjólið, en fullyrti þó að það væri einfaldlega vegna anna, ekki vantrausts á tryllitækinu sjálfu. Svo er hann líka lofthræddur, rétt eins og blaðamaður. 

Haftengd upplifunHlutverk starfshópsins var að greina tækifæri til haftengdrar upplifunar og útivistar í Reykjavík.
Mynd: Golli
Mynd: Golli

Kjósa
11
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár