Ég er á leið­inni á hlaupa­brettið. Ég tók erf­iða æfingu í gær þannig að núna mun ég bara skokka í svona þrjá­tíu mín­útur. Ég æfi frjálsar íþróttir og hef gert það í níu ár. Ég var aldrei mikið fyrir að stökkva eða kasta en fann ég mína hillu. Það er það sem er svo skemmti­legt við frjálsar íþróttir að allir geta fundið sína hillu. Fyrir fjórum árum byrj­aði ég að ein­beita mér að hlaupum fyrir fjórum árum og keppi núna í 800 og 1.500 metra hlaupi. Hlaup fá mig til að brosa og gera lífið betra. Ég fæ ein­hverja útrás. Það er líka gaman að sjá þegar þú bætir þig og vinnan skilar árángri. Ég var að keppa á sunnu­dag­inn. Það var í sjón­varp­inu og það var mjög skemmti­legt. Ég bætti mig í 1.500 metra hlaupi, sem var mjög gaman. 

Sú lífs­reynsla sem hefur mótað mig mest er örugg­lega …