„Pabbi var heróínfíkill og dó“

Ana Aguilera starfar í Icewear Woolhouse í Aust­ur­stræti og seg­ist ekki sætta sig við hvað ungt fólk fær fá tæki­færi á Spáni.

„Pabbi var heróínfíkill og dó“
Mjög ham­ingju­söm Ana Aguilera starfar í Icewear Woolhouse í Aust­ur­stræti. Mynd: Ana Aguilera

„Ég kom til Íslands fyrir átta árum, flutti þá hingað til lands. Ég er frá Suður-Spáni, Sevilla.

Lífið var ekki auð­velt á Spáni, þar eru ekki tæki­færi fyrir ungt fólk. Sama hvar þú lærir eða við hvað þú vinnur, ungt fólk fær ekki mögu­leika, það á að vinna frítt eða fá nem­enda­samn­inga. En fólki líkar það ekki.

Svo ég ákvað að yfir­gefa Spán.

Ég var með tengilið, systur vinar míns. Hún sagði að það væri gott að vera hér. Svo mörg tæki­færi á Íslandi í vinnu en lífið er miklu auð­veld­ara hér. Og það er rétt. Þess vegna dvaldi ég hérna áfram. Ég er mjög ham­ingju­söm á Íslandi.

Ég byrj­aði í upp­vaski á Hard Rock og svo byrj­aði ég að starfa hér, búin að vera hér í ár og tvo mán­uði.

Lífið mitt er saga. Ég er reyndar ætt­leidd af pabba mínum. Þannig er að ég á líf­fræði­lega móður en líf­fræði­legur pabbi minn dó þegar ég var eins árs. Og seinni pabbi minn ætt­leiddi mig. Ég vissi þetta ekki fyrr en ég var fjórtán ára. Svo það breytti mér pott­þétt.

Mamma átti mig mjög ung, þegar hún var átján ára. En pabbi var heróín­fík­ill. Svo hann dó. Og hún var ein með mig. Svo hún er sú sem hefur haft áhrif á mig, hetjan mín; hún kenndi mér hvað er mik­il­vægt í líf­inu og hvað ég ætti ekki að sætta mig við. Og þess vegna er ég á Íslandi. Ég sætti mig ekki við minna.

Ég vissi ekki að ég væri dóttir pabba míns. Því seinni pabbi minn var búinn að vera í lífi mínu síðan ég var tveggja ára. Svo ég man ekki lífið án hans. Og mamma faldi það mjög vel. En það kom að þeim tíma­punkti að hún þurfti að segja mér það. Ég var með öðru­vísi eft­ir­nafn og vissi ekki um það. Þau földu það mjög vel. Settu mig í einka­skóla og til einka­læknis svo ég myndi ekki upp­götva það. En svo vildi ég ferð­ast þegar ég var fjórtán ára og þá varð mamma að segja mér þetta.

Ég er núna tutt­ugu og átta ára og varð móðir þegar ég var tutt­ugu og þriggja ára, hér á Íslandi. Þökk fyrir það, þá hef ég lært mikið af sögu mömmu minnar. Ég sætti mig ekki við neitt sem er ekki gott. Fyrsta rauða flaggið sem ég sé – sem minnir á sögu mína – og þá fer ég. Út af því fór ég frá Spáni, ég var ekki ánægð með vinnu­skil­yrðin þar.“

Kjósa
51
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Fólkið í borginni

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

3
Viðtal

Íslenskur læknir varpar nýju ljósi á lífs­hættu­legan með­göngu­sjúk­dóm

Nítján ára gömul lá Silja Rut Ragn­ars­dóttir nær dauða en lífi á skurð­ar­borði Land­spít­al­ans eftir alvar­legt til­felli með­göngu­eitr­unar. Íslenskur vís­inda­maður í Banda­ríkj­unum, Jóhann Elí Guð­jóns­son húð­læknir, leiðir braut­ryðj­andi rann­sóknir sem varpa nýju ljósi á hvers vegna sjúk­dóm­ur­inn kemur fram. Hann telur mögu­legt að þróa lyf við sjúk­dómnum sem bjargað gæti manns­lífum.
6
Viðtal

Ást­leysið er sárt

Nánd er nær­ing, nauð­syn­leg eins og matur. Tæpur helm­ingur fólks elst upp í óör­uggum tengslum sem geta komið niður á tengslum og ást­ar­sam­böndum á full­orð­ins­árum, jafn­vel ógnað heilsu, enda er „tengsla­myndun ein af grunn­for­sendum far­sældar“, að sögn klíníska sál­fræð­ings­ins Guð­brands Árna Ísberg. Í bók sinni, Í augum þínum verð ég til, fjallar hann um getu okkar til að mynda tengsl og ást­ina í öllum sínum myndum.

Mest lesið í mánuðinum

Mest lesið undanfarið ár