Gerðu það pabbi, hjálp­aðu mér,“ segir fimm ára sonur Majdis A. H. Abdaljawwads síend­ur­tekið við föður sinn í skila­boðum og sím­tölum. Majdi, palest­ínskur þriggja barna faðir sem er með stöðu flótta­manns á Íslandi, er að gera hvað hann getur. En það gengur illa. 

Hann hélt að hann gæti bjargað þeim með því að leggja einn land undir fót og kom­ast til Íslands, eins og hann gerði í fyrra. Hér sótti hann fyrst um alþjóð­lega vernd, sem hann fékk, og svo um fjöl­skyldu­sam­ein­ingu svo hann gæti fengið börnin sín þrjú: Zaid, Zaina og Leyan og eig­in­konu sína Reem, til sín í öryggið. Umsókn hans um fjöl­skyldu­sam­ein­ingu var sam­þykkt. Hann hélt að það væri nóg. Þau væru hólpin. Íslensk stjórn­völd myndu aðstoða þau að kom­ast af svæð­inu sem er í algjörri her­kví. 

Fjöl­skyldanBörn Majdis: Zaid, Zaina og Leyan ásamt eig­in­konu hans Reem. Þau eru með dval­ar­leyfi á Íslandi en þeim hefur ekki verið hleypt út af Gasa. Íslensk stjórn­völd hafa ekk­ert gert til þess að hjálpa þeim þaðan, segir Majdi.

En þau gerðu það ekki. Eftir að Majdi hafði beðið í mánuð safn­aði hann saman því litla sem hann átti og ferð­að­ist til Kaíró, höf­uð­borgar Egypta­lands. Það er það næsta sem hann kemst fjöl­skyldu sinni, sem er stað­sett um 300 kíló­metrum frá – í palest­ínsku borg­inni Rafah. Þar dvelja um tvær millj­ónir manna við aðstæður sem erfitt er fyrir venju­legan Íslend­ing að ímynda sér: Vatn og matur er af mjög skornum skammti og fólk er farið að deyja úr hungri. Flótta­manna­búðir eru yfir­fullar og smit­sjúk­dómar dreifast eins og eldur í sinu. Hljóðið í sprengjum er orðið dag­legt brauð – rétt eins og dauðs­föllin. Ísra­elskar her­sveitir drepa um 250 manns dag­lega á Gasa­svæð­inu, sam­kvæmt hjálp­ar­sam­tök­unum Oxfam. 

ÁðurZaid, fimm ára gam­all sonur Madji, áður en Ísra­els­her fór að ráð­ast á Gasa­svæðið af áður óþekktum ofsa.

Krafinn um tæpar tvær milljónir

Fyrsta verk Majdis þegar hann kom til Kaíró var að óska eftir því í utan­rík­is­ráðu­neyt­inu þar í landi að fjöl­skylda hans, sem er með dval­ar­leyfi á Íslandi, yrði flutt frá Rafah. Hann seg­ist hafa verið kraf­inn um alls 12.500 dali, það sem nemur um 1,7 millj­ónum íslenskri króna, fyrir aðstoð við það. 

„Ég á þá pen­inga ekki til,“ segir Majdi blaða­manni Heim­ild­ar­innar. En samt ætlar hann ekki að gef­ast upp. 

„Ég mun ekki fara aftur til Íslands án eig­in­konu minnar og barn­anna þriggja. Það er nóg að ég sé búinn að missa móður mína og frænda. Ég ætla ekki að missa þau líka.“