Þessi grein birtist fyrir meira en 2 árum.
Viðtal

Töfrandi vellíðan á kóræfingum

Blaða­mað­ur fór á kóræf­ingu og sett­ist nið­ur með þrem­ur stelp­um í Gradualekór Lang­holts­kirkju fyr­ir síð­ustu æf­ingu fyr­ir jóla­tón­leika, þeim Karlottu Lúcíu Elm­ars­dótt­ur Rauscheder, Ragn­heiði Helgu Vík­ings­dótt­ur og Grétu Petrínu Zimsen. Í kórn­um hef­ur orð­ið til vinátta sem þær ætla að halda í um ókomna tíð.

Töfrandi vellíðan á kóræfingum
Kórsystur Ragnheiður Helga Víkingsdóttir Aldur: 15 ára Rödd: Miðrödd Árafjöldi í kór: 10 ár Uppáhalds jólalag á jólasöngvunum: Jólasyrpan Gréta Petrína Zimsen Aldur: 15 ára Rödd: Alt Árafjöldi í kór: 12 ár Uppáhalds jólalag á jólasöngvunum: Amma Engill og Jólabæn einstæðingsins. Karlotta Lúcía Elmarsdóttir Rauscheder Aldur: 16 ára Rödd: Alt Árafjöldi í kór: 13 ár Uppáhalds jólalag á jólasöngvunum: Jólasyrpan eða Klukknanna köll. Eða Frozen-lagið! (Fögur er foldin) Mynd: Golli
Erla María Markúsdóttir
erlamaria@heimildin.is

Af hverju eruð þið í kór? 

Gréta: „Það er mjög skemmtilegt að syngja með fullt af öðru fólki sem finnst gaman að syngja. Það er gaman að læra ný lög og þetta er geggjuð upplifun, ferðalög og alls konar.“

Ragnheiður Helga: „Það er geggjað að syngja alls konar lög með mismunandi fólki. Og alltaf gaman að læra ný lög og fara í ferðalög.“ 

Karlotta Lúcía: „Það er gaman að syngja í hóp, það er allt öðruvísi en að syngja ein. Við erum ein stór heild. Í kórnum fer fram hópavinna þar sem unnið er að sameiginlegu markmiði. Það lætur okkur líða vel. Svo er gaman að taka þátt í mismunandi verkefnum og hitta fleira fólk.“

Mynd: Golli

Veitir kórsöngur ykkur vellíðan? 

G: „Vá, já.“

R: „Ég hef mætt ótrúlega þreytt eftir skólann, með hausverk, en þegar ég kem á kóræfingu næ ég að …

Kjósa
2
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár