„Það er kannski er að þvælast fyrir okkur þegar við erum að tala um sátt að það séu allir sáttir. Þetta snýst í rauninni bara um það að það er játning og við ljúkum málinu með játningu á þeirri atvikalýsingu sem er og þeim brotum sem hafa verið framin,“ sagði Gunnar á opnum fundi efnahags- og viðskiptanefndar Alþingis sem nú stendur yfir. 

Fundarefnið er brot Íslandsbanka við sölumeðferð eignarhluta ríkisins í bankanum og auk Gunnars eru Björk Sigurgísladóttir og Gunnar Þór Pétursson, nefndarmaður í fjármálaeftirlitsnefnd Seðlabanka Íslands, gestir fundarins. Jón Gunnar Jónsson, forstjóri Bankasýslu ríkisins, og Lárus Blöndal, stjórnarformaður Bankasýslu ríkisins, eru einnig gestir fundarins. 

Gunnar sagði það heppilegt þegar hægt er að ljúka málum sem þessum með játningu í stað þess að fara dómstólaleiðina. „Mitt mat er það að það er heppilegt þar sem það er hægt að ljúka málum með játningu heldur í staðinn fyrir að fara í vegferð fyrir dómstólum til þess að fá úr því skorið hvort um hafi verið að ræða brot og hvers konar brot, sérstaklega þegar við erum að reyna að koma á úrbótum.“

Birna Einarsdóttir, sem lét af störfum sem bankastjóri Íslandsbanka í nótt, hefur lýst sátt bankans við fjár­mála­eft­ir­lit Seðla­banka Ís­lands sem trausts­yf­ir­lýs­ingu gagn­vart sér. Í sátt­inni eru þó al­var­legar at­huga­semd­ir við hátt­semi henn­ar og stjórn­ar bank­ans og að brot­in séu ekki til­fallandi held­ur al­var­leg og kerf­is­læg.

Birna sagði ekkert um játningu í samtali við Heimildina fyrir helgi heldur var það mat hennar að í sáttinni fælist traustsyfirlýsing í sinn garð. 

„Með því að bjóða sátt er fjármálaeftirlitið að sýna stjórn og bankastjóra traust til þess að innleiða þær breytingar sem þarf. Og það er að sjálfsögðu mikilvægt. Og það er mikilvægt að okkur er boðin sátt,“ sagði hún enn frekar. Í sáttinni sjálfri er því þó lýst að Íslandsbanki hafi beðið um að fá að ljúka málinu með sátt þann 6. janúar, eftir að hafa fengið frummat fjármálaeftirlitsins til yfirferðar. Þegar málum er lokið með sátt er miðað við að sektarfjárhæðir séu hlutfallslega lægri en ætla má að þær væru ef stjórnvaldssektir yrðu lagðar á einhliða. Skiptir líka máli hvenær falast er eftir sátt. 

Það er annar tónn en sleginn er í niðurstöðu fjármálaeftirlitsins og birtist í sáttinni sem stjórnendur bankans höfðu þá þegar lýst yfir vilja til að undirgangast. „Þá er það mat fjármálaeftirlitsins að stjórnarhættir málsaðila, í tengslum við undirbúning og aðkomu hans að útboði Bankasýslu ríkisins, beri vott um skort á áhættuvitund stjórnenda og hafi ekki verið til þess fallnir að stuðla að skilvirkri og varfærinni stjórnun hans.“

Björk Sigurgísladóttir, varaseðlabankastjóri fjármálaeftirlits Seðlabanka Íslands, sagði, líkt og Gunnar, að Íslandsbanki hefði gengist við brotinu. 

„Ef að skilyrði sáttar eru uppfyllt þá er það alltaf möguleiki sem er á borðinu. Í þessu tilviki óskar Íslandsbanki sjálfur eftir að ljúka þessu með þessum hætti. Þá þarf að uppfylla tvö önnur skilyrði, að aðili máls gengst við brotinu, hann viðurkennir að hann hafi brotið af sér og hann ræðst í úrbætur á grundvelli úrbótakrafna.“