Þessi grein birtist fyrir meira en 2 árum.
Menning

Fyrsta Bretlandsferð Sinfó frá „lokun heimsins“

Sin­fón­íu­hljóm­sveit Ís­lands er kom­in heim úr vel heppn­aðri tón­leika­ferð um Bret­land en hljóm­sveit­in hélt alls sjö tón­leika í jafn­mörg­um borg­um, skrif­ar Eggert Gunn­ars­son og rifjar upp stofn­un hljóm­sveit­ar­inn­ar um leið og hann fjall­ar um land­vinn­inga henn­ar.

Fyrsta Bretlandsferð Sinfó frá „lokun heimsins“
Ein skærasta stjarnan Nýtt íslenskt verk eftir Önnu Þorvaldsdóttur, staðartónskáld hljómsveitarinnar, METACOSMOS, var flutt á öllum tónleikum ferðarinnar en önnur verk á efnisskrá voru píanókonsert nr. 2 eftir Rachmaninov og 3. píanókonsert Beethovens, auk 5. sinfóníu Tsjajkovskíjs.
Eggert Gunnarsson
skrifar

Það eru liðin 73 ár frá stofnun Sinfóníuhljómsveitar Íslands. Þann 9. mars 1950 hélt þrjátíu og níu manna hljómsveit tónleika í Austurbæjarbíói. Meðal verka sem flutt voru var Egmont-forleikurinn eftir Beethoven og Ófullgerða sinfónían eftir Schubert. Dómar dagblaðanna daginn eftir tónleikana voru einróma lof á flutning verkanna. Framan af var sveitin rekin af Ríkisútvarpinu, eða til 1983, þegar lög voru samþykkt sem tryggðu sjálfstæðan rekstrargrundvöll hennar.

Heimili sveitarinnar varð síðar Háskólabíó þar sem margir sigrar voru unnir. En í minningunni kemur lykt af poppkorni sterkt upp í hugann þegar á tónleika í Háskólabíói er minnst, enda voru þar bíósýningar öll kvöld nema á fimmtudögum þegar hljómsveitin lék og oft fyrir húsfylli. Æfingar fóru fram á mánudags-, þriðjudags-, miðvikudags- og fimmtudagsmorgnum og varð að stilla öllum, stólum, pöllum og stærri hljóðfærum upp áður en meðlimir sveitarinnar mættu og að lokinni æfingu var allt tekið af sviði bíósins áður en hvíta tjaldið …

Kjósa
5
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
2
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár