„Einmitt núna er ég í vinnunni og ætla að klippa á þér hárið, en það sem er mér efst í huga er tölfræðiáfanginn í háskólanum sem ég er í, í tengslum við nám í sálfræði. Þetta er ansi krefjandi áfangi en ég var nokkuð ánægð með mig þegar ég fattaði stærðfræðina. 

Skemmtilegasti áfanginn í skólanum heitir eigindlegar aðferðir. Við erum að horfa á kvikmyndina Lömbin þagna og greina hana, ásamt því að skrifa sjálfs-etnógrafíu sem er mjög áhugavert. Þá áttu að skrifa um minningu og hvernig þú upplifðir hana. 

Í stað þess að velja eina minningu valdi ég tímabil og skrifaði um tengslin við fjölskylduna mína sem er í Vottum Jehóva. Ég er að skoða og greina tengslin við hana í gegnum tíðina. Mér fannst mjög áhugavert að skoða þetta og það kom mér á óvart hvað ég upplifði mikla reiði vegna þessara tengsla. 

Ég var sjálf í Vottunum þar til ég varð sex ára, en fjölskyldan mín er ennþá í Vottunum. Ég tala ekkert við fjölskylduna mína sem er þar enn, þannig að hún veit ekkert af þessu verkefni. Ég held henni væri samt alveg sama ef hún vissi af því. Seinna langar mig til að taka viðtal við einhvern sem hefur hætt í Vottunum, en það gæti verið viðkvæmt málefni fyrir marga, því það eru svo margir sem hafa upplifað ofbeldi inni í svona sértrúarsöfnuðum. 

Varðandi Lömbin þagna þá hef ég séð hana margoft. Það sem heillar mig við hana er hvernig sýn Clarice á Hannibal Lecter breytist í gegnum myndina. Því þú ert með fyrirfram ákveðnar hugmyndir um fólk fyrst þegar þú kynnist því. Við erum öll þannig. Við erum ótrúlega dómhörð að eðlisfari.“