„Hið illa sigrar þegar góðir menn sitja aðgerða­lausir hjá og ég neita, ég neita, að sitja hjá.“ Þannig kemst hin eig­in­lega sögu­hetja fyrstu skáld­sögu Skúla Sig­urðs­sonar að orði. Líkt og leð­ur­blöku­mað­ur­inn hefur Stóri bróðir lag á hinu leik­ræna í kross­ferð sinni gegn kyn­ferð­is­brota­mönnum. Bókin segir frá til­urð hins svart­klædda refs­ara og elt­ing­ar­leiknum við lög­reglu og blaða­menn. Tit­il­per­sónan sver sig í ætt við téðan leð­ur­blöku­mann en skýrasta fyr­ir­myndin er þó The Punisher, slátr­ari skítseiða og söku­dólga (og mis­ráð­inn dýr­lingur meðal margra raun­veru­legra lög­reglu­manna sem kjósa að bera merki útlag­ans). Enn aðra fyr­ir­mynd má finna í leigu­bíl­stjóra Martins Scorsese. Raunar klæð­ist Stóri bróðir her­manna­jakka þess síð­ast­nefnda og fer með ein­ræður sem gætu allt eins verið skornar beint úr dag­bókum hans, rétt eins og þær end­ur­óma maní­festó Blök­unnar og Refs­arans:

„Ofbeld­is­menn, ill­menni, níð­ingar og skepnur. Þeir sem brjóta á þeim sem minna mega sín til að full­nægja fýsnum sínum og óeðli. Þeir mega …