„Það hefur aldrei verið mikil hjálp í Guði, og síst þegar veru­lega á reynir,“ segir í Gula kaf­bátnum. Guð verður þó að einni af aðal­per­sónum bók­ar­innar, lit­skrúð­ugur og skemmti­legur, þótt hann sé bölvað fól.

Tæplega sjö ára gam­all drengur missir móður sína. Hann finnur enga huggun eða svör í umhverfi sínu og byrjar því að lesa Biblíuna, bók­ina sem bæði á að veita hugg­un­ina og svörin. Við honum blasir það sem mörgum mann­inum hefur komið í opna skjöldu við þann lestur, refsandi og reiður guð, hefnigjarnt ill­menni.

Og þar sem faðir drengs­ins hefur suma af þeim eig­in­leikum – verður reiður, refsar honum fyrir ýmsar sakir og virð­ist leita svara í vodka­drykkju og tón­list, þá ímyndar dreng­ur­inn sér að hann sé að drekka með Guði og sá mein­gall­aði Guð fylgir honum alla sög­una.

Dreng­ur­inn leitar hugg­unar í því sem móð­irin hélt að honum á meðan hún var á lífi;  tón­list og …