Virginía Woolf (f. 1882) var afkasta­mik­ill rit­höf­undur og skáld­sögur hennar telj­ast til braut­ryðj­enda­verka í módernískum bók­menntum Vest­ur­landa. Hún er líka þekkt fyrir fjöl­margar rit­gerðir sínar um bók­menntir og stöðu kvenna, sú alþekktasta er án efa Sér­her­bergi.

Þessi bók hefur að geyma ævi­skrif sem komu út árið 1976 en eru skrifuð á rúmu ári, 1939-40. Woolf lést árið 1941.

Í Útlínum lið­ins tíma lýsir Woolf líf­inu í Bret­landi á Vikt­or­íu­tím­anum, bæði heim­il­is­haldi og fjöl­skrúð­ugu mann­líf­inu, einkum stað­næm­ist hún við þá tíma sem fjöl­skyldan dvelur á St. Ives í Cornwall, sum­ar­dval­ar­stað sem hún elskaði. Mörgu áhuga­verðu lýsir hún, eins og t.d. ýmsu um sam­skipti kynj­anna, „regl­unum“ í kringum sam­drátt fólks, bón­orð og gift­ingar. Þunga­miðja verks­ins er síðan hinn mikli missir, dauði móður hennar og systur með ein­ungis tveggja ára milli­bili, og nán­ast óbæri­leg vistin með krefj­andi föður eftir and­lát þess­ara mik­il­vægu kven­per­sóna.

Virginía Woolf hefur blendnar til­finn­ingar til ævi­skrif­anna, er full efa­semda …