Fortíðin er fram­andi land stendur ein­hvers staðar, en okkur hættir til að gleyma því og muna frekar það sem er kunn­ug­legt og stað­festir heims­mynd okkar. Við þykj­umst þekkja ákveðin tíma­bil, per­sónur og atburði úr mann­kyns­sög­unni og Íslands­sög­unni og oft og tíðum finnst okkur að mann­eskjan sé alltaf söm við sig, að hjörtum mann­anna svipi saman í sam­tíma okkar og í for­tíð­inni. En stundum rek­umst við líka á veggi þegar við reynum að lifa okkur inn í for­tíð­ina og við erum gjarnan blind á þá þætti hennar sem sann­ar­lega eru frá­brugðin okkar eigin tíma á hvað rót­tæk­astan hátt.

Útbreiðsla og áhrif spír­it­isma og rann­sókna á honum á Íslandi og víðar um hinn vest­ræna heim í upp­hafi 20. aldar eru frá­bært dæmi um þetta. Fyrir flestu nútíma­fólki hlýtur það að vera næstum óskilj­an­legt að deilur um líf eftir dauð­ann og mögu­leik­ann á því að sanna það með „vís­inda­legum hætti“ hafi verið …