„Ég vildi ekki gefa út ljóð, ég vildi bara lesa þau upp. Þau eru þá til bara á þessum tíma, frá vör­unum og inn í eyrun á fólki og svo hverfa þau og eftir er aðeins ein­hvers konar berg­mál eða skuggi í minn­ingum, inn í fólk­inu,“ segir Ásta Fanney Sig­urð­ar­dóttir ljóð­skáld, mynd­list­ar­maður og tón­list­ar­maður um ljóð sín. Ásta var að koma úr bóka­túr í Svíþjóð, fékk nýlega til­nefn­ingu til verð­laun­anna Prix Littér­aire Bernard Heidsieck fyrir list sína og skrif frá hinu virta lista­safni Pompidou í París og frum­sýnir til­rauna­kennda mynd á Sequences hátíð­inni sem er rétt handan við hornið. Svo heldur hún til Lúx­em­borgar til að flytja söngverk í Casino Luxembourg, þar á eftir liggur leiðin til Aþenu þar sem Ásta fremur gjörn­ing í Head2Head festi­val, „og fullt annað sem ég man ekki!“ Hill­billy ræðir við Ástu Fanneyju Sig­urð­ar­dóttur, nátt­úru­undur, aðal­lega um hvað sé að ske akkúrat núna en fer …