„Ég útbjó hjólið með negldum dekkjum og það er ekki sá dagur sem ég get ekki notað það. Ég læt strák­ana mína gera þetta með mér og við notum strætó sam­hliða. Ég bý í Graf­ar­vogi og hjóla niður í bæ. Þetta er líka mín lík­ams­rækt. Ég fékk mér nagla­dekk og byrj­aði síð­asta vetur, sem var nokkuð þungur. Ég hef ekki haft áhuga á að skipta síðan. 

Sjón­ar­miðið er þetta – ef maður hugsar það í hnatt­rænu sam­hengi – að breyt­ingin verður að byrja hjá okkur sjálfum. Þetta er líka bara ódýr­ara, við fáum hreyf­ingu, við fáum félags­skap, erum meira í kringum fólk og erum ekki alltaf föst í umferð­inni. Okkur líður betur. Við erum fljót­ari að kom­ast ferða okkar á háanna­tíma með því að hjóla og taka strætó. 

Mér finnst strætó vera dæmdur allt of hart á Íslandi. Strætó­kerfið hefur batnað mjög mikið. Hann kemur á tíu mín­útna …