Heims­far­ald­ur­inn hefur fært fólk nær dauð­anum. Óttinn við Covid-19 hefur aukið kvíða hjá fólki sem er við­kvæmt fyrir og aðrir sitja eftir með sára sorg í kjöl­far ást­vina­missis. 

Sorg­ar­ferli fólks er ólíkt og það getur reynst fólki þung­bært ef það missir ein­hvern nákom­inn af ástæðum sem það telur ósann­gjarnar. Þetta segir Bryndís Ein­ars­dóttir sál­fræð­ingur hjá Lífi og sál sem hefur sér­hæft sig í aðstoð við fólk sem glímir við dauðs­föll og sorg. Und­an­farið ár hefur óút­skýrðum dauðs­föllum fjölgað og slíkt getur valdið djúpum sárum hjá þeim sem eftir lifa. 

„Það sem helst þarf að huga að er að gefa sér tíma,“ segir hún um sorg­ar­ferli fólks sem missir ást­vini. „Það þarf að normalísera sorg­ina og sorg­ar­við­brögðin, en ekki sjúk­dómsvæða þau. Þetta er ekki skil­greint sjúk­legt ástand heldur eðli­legt til­finn­inga­legt við­bragð við ást­vina­missi og tengsl­arofum. Þannig er það þegar maður missir ein­hvern sem maður er tengdur. Öll við­brögð eru eðli­leg í …