Óeirð­irnar vest­an­hafs tákna upp­reisn fólks gegn form­gerðum sem kúga, jað­ar­setja og drepa svart fólk. Mótmælin hafa nú dreifst víða um heim­inn, þar sem önnur lönd stíga fram til stuðn­ings við mál­stað­inn, en neyð­ast í senn til þess að líta í eigin barm. Það hefur oft verið sagt að penn­inn sé mátt­ug­ari en sverðið, en þó svo að deila megi um praktískt gildi þeirra í beinum handa­lög­málum er ljóst að ritað orð hefur meiri mátt en nokkuð annað í mótun orð­ræðu og hug­lægni manna. Með því að festa orð í rit getum við fangað og miðlað veru­leik­anum á hátt sem end­ur­ómar kyn­slóða á milli. Baráttan fyrir jafn­rétti kyn­þátta hefur verið löng og hæg­vinn, en hún hefur alltaf verið í gangi – ekki síst í gegnum bók­menntir. 

Samtalið sem við þurfum að eiga til þess að takast á við vanda­málin verður engum auð­velt, en það er nauð­syn­leg for­senda breyt­inga. Skila­boðin eru skýr; …