Vigdís sinnti fjölskyldu stúlkunnar sem grafin var úr flóðinu: „Sterkari konu hef ég aldrei séð“

Vigdís Erlings­dóttir, íbúi á Flateyri, seg­ist ekki hafa séð nokkra konu sterk­ari en móðir stúlkunnar sem bjargað var úr snjó­flóð­inu sem féll á Flateyri í nótt sem leið. Vigdís sinnti móð­ur­inni og börnum hennar tveimur á meðan að leitað var að elstu dótt­ur­inni í sem lenti í flóð­inu. Hún fannst heil á húfi og er fjöl­skyldan öll komin til Ísa­fjarðar til aðhlynn­ingar en varð­skipið Þór flutti þau þangað í morgun.

Tvö stór snjó­flóð féllu á Flateyri á tólfta tím­anum í gær­kvöldi. Annað flóðið lenti á íbúð­ar­húsi við Ólafstún, þar sem hún býr ásamt börnum sínu. Hún komst af sjálfs­dáðum út úr hús­inu með yngri börnin tvö en elsta dóttirin grófst undir flóð­inu. Björg­un­ar­sveit­ar­fólk úr björg­un­ar­sveit­inni Sæbjörgu á Flateyri komu strax á stað­inn og grófu stúlk­una upp úr flóð­inu um það bil hálf­tíma eftir að það féll.

Móðirin birti í nótt færslu á Facebook þar sem hún greindi frá því að snjó­flóðið hefði fallið á hús fjöl­skyld­unnar og elsta dóttir hennar graf­ist undir flóð­inu. Björg­un­ar­sveitin Sæbjörg hefði hins vegar komið fljótt á stað­inn og grafið hana upp. Hún væri heil á húfi. „Krafta­verk að ekki fór verr,“ skrifar móð­irin.

„Þegar stúlkan svo fannst þá þyrmdu yfir mann til­finn­ingar sem er bara erfitt að koma í orð“

Móðir stúlkunnar birti svo aðra færslu nú í morgun þar sem hún ítrek­aði að dóttir hennar væri í lagi, bara með nokkrar skrámur. „Hún var í 40 mín­útur grafin undir snjónum og mun ég vera ævin­lega þakk­lát björg­un­ar­sveit­inni á Flateyri fyrir snör hand­tök við að grafa hana upp. Eins öðrum Flat­eyr­ingum sem hlúðu að okkur krökk­unum og sáu til þess að okkur væri hlýtt og buðu fram opin faðm sinn. Auðvitað áhöfn varð­skips­ins, læknum og og öllum sem stukku til.“

Erfitt að koma tilfinningum í orð

Vigdís Erlings­dóttirVigdís segir erfitt að koma til­finn­ingum í orð eftir atburði gær­kövlds­ins.

Mynd: Úr einka­safni

Vigdís tók á móti móð­ur­inni og yngri börnum hennar tveimur og var með þeim á meðan að elstu dótt­ur­innar var leitað. Spurð hvort það hafi ekki tekið mikið á fjöl­skyld­una að bíða í óvissu á meðan leitin stóð segir Vigdís að auð­vitað hafi það verið en að sama skapi hafi þau sýnt ótrú­legt hug­rekki. „Þetta eru ofsa­lega sterkir karakt­erar, það er í raun lyg­inni lík­ast.  Sterkari konu hef ég aldrei séð en þetta er auð­vitað mikið sjokk samt sem áður. Þegar stúlkan svo fannst þá þyrmdu yfir mann til­finn­ingar sem er bara erfitt að koma í orð. Þakklæti er þar auð­vitað efst í huga.“

Vigdís segir að hún eigi erfitt með að koma til­finn­ingum sínum í orð eftir atburði gær­kvölds­ins. „Ætli ég sé nokkuð búin að átta mig á þessu almenni­lega. Hugurinn leit­aði vissu­lega ansi stíft aftur ald­ar­fjórð­ung aftur í tím­ann. Það er ofboðs­lega erfitt að lýsa þessum til­finn­ingum og ég held að sjokkið komi yfir okkur í dag, í nótt voru allir upp­teknir af verk­efnum næt­ur­innar. Hins vegar sluppu allir við meiðsl og lík­ams­tjón og þá skiptir annað ekki máli.“