Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 6 árum.

Hin óbærilega þyngd væntinga

Í síð­ustu Stjörnu­stríðs­mynd­inni sem er núm­er­uð er reynt að loka sögu Geim­gengla­fjöl­skyld­unn­ar, sem hef­ur ver­ið gerð skil í þrí­leik. Þótt ánægju­leg­ar sen­ur séu í mynd­inni nær hún ómögu­lega að stand­ast vænt­ing­ar.

Hin óbærilega þyngd væntinga
Nýjar hetjur kvaddar Nýjum þríleik Stjörnustríðs lýkur með tilfinningaríkri viðureig góðs og ills er ný kynslóð af hetjum er kvödd í hinsta sinn.

Upprisa Geimgengils er níunda og síðasta númeraða myndin í Stjörnustríðsseríunni. Hún hefur ekki aðeins verið kynnt sem lokapunkturinn á þríleiknum um þessa sögu sem gerist fyrir óralöngu á fjarlægri vetrarbraut, heldur sem myndin sem á að loka öllum þremur þríleikjunum. Það er til mikils ætlast af einni mynd, að færa þremur kynslóðum aðdáenda endalokin sem serían verðskuldar. Hún líður því fyrir væntingar og metnaðarfulla auglýsingaherferð.

Kvikmyndaserían hófst fyrir 42 árum, sem sagan um Loga Geimgengil, bóndastrák sem var hrakinn frá heimili sínu og fór því á vit ævintýranna. Þar kynntist hann Hans Óla, prinsessunni Lilju og fleiri hetjum og skúrkum, átti tilfinningaríka baráttu og uppgjör við áður óþekktan föður sinn, Svarthöfða, og leiddi á endanum uppreisn sem steypti illa keisaranum af stóli.

Þríleikir eru þrekvirki

Upphaflegi þríleikurinn lifir farsælu lífi í minningunni, en á sínum tíma var hann mjög umdeildur. Sumir aðdáendur voru bálreiðir yfir því að Hans Óli og …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár