Lífið átti bara að vera partí

Kolbeinn Ótt­ars­son Proppé steig fram á Facebook fyrir skömmu og lýsti því yfir að hann væri gjald­þrota. Hann segir það vera erf­ið­ustu spor sem hann hefur stigið í líf­inu en hann sé hættur að vera í afneitun, búinn að vera edrú í rúm tvö ár og loks­ins til­bú­inn að horfast í augu við lífið eins og það er, með hæðum og lægðum. Langvar­andi alkó­hól­ismi hafi sett sitt mark á líf hans en nú sé komið að því að gefa líf­inu til baka.

Til að skilja hvernig alkó­hól­ismi þró­ast og veldur því að fólk missir tök á lífi sínu er oft væn­leg­ast að byrja á byrj­un­inni, fara alla leið aftur í æsk­una. Kolbeinn seg­ist hafa alist upp „úti um allt“, í Reykja­vík, á Dalvík, í Hafn­ar­firði, á Siglu­firði og í Kópavogi. Grunn­skól­arnir voru fimm og hann var ári á undan jafn­öldrum sínum í skóla. „Maður vand­ist því fljótt að vera nýi gaur­inn í skól­anum og það kannski mót­aði mann að ein­hverju leyti en ég held þetta sé samt aðal­lega bara mitt eðli; ég á mjög erfitt með að vera lengi á sama stað og þarf alltaf að vera að prófa eitt­hvað nýtt. Grasið er alltaf aðeins grænna hinu megin.“