Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 10 árum.

„Landað í skjóli nætur“

Græn­lenska loðnu­veiði­skip­ið Tasiilaq land­aði 338 tonn­um af frystri loðnu í Vest­manna­eyj­um. Er­lend­um veiði­skip­um er óheim­ilt að vinna fisk í ís­lenskri lög­sögu. Fram­kvæmda­stjóri Ís­fé­lags­ins, seg­ist hafa haft leyfi en því neit­ar ráðu­neyt­ið. Hörð við­ur­lög við brot­um.

„Landað í skjóli nætur“
Tasiilaq Uppsjávarveiðiskipið hét áður Guðmundur VE og var í eigu Ísfélags Vestmannaeyja. Mynd: Börkur Kjartansson

Grænlenska uppsjávarveiðiskipið Tasiilaq, sem er í óbeinni eigu Ísfélags Vestmannaeyja, landaði 338 tonnum af frosinni loðnu í Vestmannaeyjum fimmtudaginn 5. mars. Eftir því sem Stundin kemst næst fylgdi ekkert upprunavottorð aflanum sem þýðir að hann var ekki unninn utan íslenskrar lögsögu. Þannig braut aðgerðin í bága við 1. grein laga um veiðar og vinnslu erlendra skipa í fiskveiðilandhelgi Íslands en samkvæmt henni er erlendum fiskiskipum óheimilt að stunda vinnslu sjávarafla í íslenskri landhelgi. Heimildir Stundarinnar herma að eftir gríðarlegan þrýsting hafi yfirvöld veitt Tasiilaq sérstaka undanþáguheimild til þess að landa aflanum. „Þeir lönduðu í skjóli nætur,“ segir viðmælandi Stundarinnar sem vill ekki láta nafns síns getið.

„Ég vissi að það var einhver vandræðagangur með það að þeir hafi fryst loðnu.“

Vissi um „vandræðagang“

„Þetta var svo sem ekkert ólöglegt, það voru öll leyfi til þess að landa, þannig það var ekkert um slíkt að ræða,“ segir Stefán Friðriksson, framkvæmdarstjóri Ísfélagsins, …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár