Langt á annað þús­und manns mót­mæltu árið 1980 fyr­ir­hug­aðri smíði Höfða­bakka­brúar sem þá hafði verið sam­þykkt af borg­ar­stjórn Reykja­víkur. Brúin tengdi saman Breið­holt og Árbæ og slysa­hætta vegna vega­móta á Vest­ur­lands­vegi átti að snar­minnka. En harðar deilur spruttu vegna brú­ar­innar og umræður urðu heitar. Um miðjan mars þetta ár voru Agli Skúla Ingi­bergs­syni borg­ar­stjóra afhentir mót­mæla­listar með 1400 nöfnum. Félag ungra fram­sókn­ar­manna sendi frá sér ályktun þar sem ein­dregið var varað við brú­ar­smíð­inni. Ungu fram­sókn­ar­menn­irnir lýstu furðu sinni vegna þess að borg­ar­stjórn hefði ekki haft sam­ráð við íbúa áður en ákveðið var að byggja brúnna. Andstaða fram­sókn­ar­manna er merki­leg í því ljósi að full­trúi þeirra í borg­ar­stjórn, Kristján Bene­dikts­son, var einn þeirra sem stóðu að sam­þykkt­inni. „Það getur komið fyrir besta fólk, jafn­vel unga fram­sókn­ar­menn, að þeir kynni sér ekki málin nógu vel,“ var haft eftir honum. Sá Kristján ekki ástæðu til að funda með ýmusm sam­tökum vegna máls­ins.