Þor­steinn Víglunds­son, félags- og jafn­rétt­is­ráð­herra, dregur í efa að dóm­nefnd um umsækj­endur í emb­ætti dóm­ara hafi vandað nægi­lega til verka. Þetta kom fram á fundi sem þing­flokkur Við­reisnar hélt í gær­kvöld. „Það er bara mjög margt sem má alveg staldra við og spyrja sig út í varð­andi rök­stuðn­ing dóm­nefnd­ar­innar sjálfrar. Það má alveg staldra við og spyrja hvort dóm­nefndin hafi verið að vanda til með sama hætti og maður hefði ætl­ast til í þessu ferli.“

Ummæli Þor­steins ríma illa við rök­stuðn­ing dóms­mála­ráð­herra fyrir til­lögu sinni um val á dóm­urum, en þar er full­yrt að full­nægj­andi rann­sókn hafi farið fram á mats­þáttum af hálfu dóm­nefndar. Þegar ráð­herra rök­studdi til­lögu sína fyrir stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefnd í lok maí sagð­ist hún telja nefnd­ina hafa sinnt störfum sínum og rann­sókn­ar­skyldu með full­nægj­andi hætti og engir form­gallar hefðu verið á með­ferð máls­ins. Þetta kemur fram í áliti meiri­hluta stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefndar. 

Á fundi Við­reisnar í gær­kvöldi sagði Þor­steinn Víglunds­son að nið­ur­staða dóm­nefnd­ar­innar væri „furðu­lega þægi­leg“ og það mætti spyrja sig hvort það væri til­viljun. „Það er aug­ljóst að nið­ur­staða dóm­nefnd­ar­innar hefði aldrei farið óbreytt í gegnum þingið, kynja­skipt­ingin ein og sér nægði til þess,“ sagði hann.

Á fund­inum tjáði Jón Steindór Valdi­mars­son, þing­maður Við­reisnar, sig einnig um störf dóm­nefnd­ar­innar sem hann taldi ekki hafa verið gagnsæ. „Dóm­nefndin hefði fyr­ir­fram átt að segja hvernig hún myndi meta umsækj­endur. Hún gerði það ekki. Það vissi eng­inn hvernig hún ætl­aði að meta umsækj­endur.“ 

Dóm­nefndin er skipuð fimm mönnum, tveimur til­nefndum frá Hæsta­rétti Íslands, einum frá dóm­stóla­ráði, einum frá Lög­manna­fé­lagi Íslands og einn er kos­inn af Alþingi. Nefndin starfar sam­kvæmt lögum um dóm­stóla og reglu­gerð settri af dóms­mála­ráð­herra. Í reglu­gerð­inni eru til­greind þau sjón­ar­mið sem mat dóm­nefndar skal byggj­ast á. Þar segir til dæmis að æski­legt sé að umsækj­andi hafi fjöl­breytta starfs­reynslu á sviði lög­fræði, s.s. reynslu af dóm­störfum, mál­flutn­ingi eða öðrum lög­manns­störfum, störfum innan stjórn­sýsl­unnar eða fræði­störfum. Mat dóm­nefnd­ar­innar var í sam­ræmi við þær reglur sem dóms­mála­ráð­herra hafði sett mat­inu. Þar var litið jafnt til reynslu af dóm­ara­störfum, úr stjórn­sýslu og af lög­mennsku.

Umsögn dóm­nefnd­ar­innar var það meg­in­skjal sem lá til grund­vallar til­lögu ráð­herra um dóm­ara­efni þótt ráð­herra hafi gert fjórar breyt­ingar og rök­stutt þær með vísan til þess að dóm­ara­reynsla ætti að fá aukið vægi.

Í minn­is­blaði ráð­herr­ans var dóm­nefndin talin hafa „upp­lýst málið nægi­lega“ og „full­nægj­andi rann­sókn“ hefði farið fram á þeim mats­þáttum sem voru til grund­vallar nið­ur­stöð­unni. Sömu sjón­ar­mið komu fram í máli ráð­herra þegar hún rök­studdi val sitt á fundi stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefndar.