Þorsteinn Víglundsson, félags- og jafnréttisráðherra, dregur í efa að dómnefnd um umsækjendur í embætti dómara hafi vandað nægilega til verka. Þetta kom fram á fundi sem þingflokkur Viðreisnar hélt í gærkvöld. „Það er bara mjög margt sem má alveg staldra við og spyrja sig út í varðandi rökstuðning dómnefndarinnar sjálfrar. Það má alveg staldra við og spyrja hvort dómnefndin hafi verið að vanda til með sama hætti og maður hefði ætlast til í þessu ferli.“

Ummæli Þorsteins ríma illa við rökstuðning dómsmálaráðherra fyrir tillögu sinni um val á dómurum, en þar er fullyrt að fullnægjandi rannsókn hafi farið fram á matsþáttum af hálfu dómnefndar. Þegar ráðherra rökstuddi tillögu sína fyrir stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd í lok maí sagðist hún telja nefndina hafa sinnt störfum sínum og rannsóknarskyldu með fullnægjandi hætti og engir formgallar hefðu verið á meðferð málsins. Þetta kemur fram í áliti meirihluta stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar. 

Á fundi Viðreisnar í gærkvöldi sagði Þorsteinn Víglundsson að niðurstaða dómnefndarinnar væri „furðulega þægileg“ og það mætti spyrja sig hvort það væri tilviljun. „Það er augljóst að niðurstaða dómnefndarinnar hefði aldrei farið óbreytt í gegnum þingið, kynjaskiptingin ein og sér nægði til þess,“ sagði hann.

Á fundinum tjáði Jón Steindór Valdimarsson, þingmaður Viðreisnar, sig einnig um störf dómnefndarinnar sem hann taldi ekki hafa verið gagnsæ. „Dómnefndin hefði fyrirfram átt að segja hvernig hún myndi meta umsækjendur. Hún gerði það ekki. Það vissi enginn hvernig hún ætlaði að meta umsækjendur.“ 

Dómnefndin er skipuð fimm mönnum, tveimur tilnefndum frá Hæstarétti Íslands, einum frá dómstólaráði, einum frá Lögmannafélagi Íslands og einn er kosinn af Alþingi. Nefndin starfar samkvæmt lögum um dómstóla og reglugerð settri af dómsmálaráðherra. Í reglugerðinni eru tilgreind þau sjónarmið sem mat dómnefndar skal byggjast á. Þar segir til dæmis að æskilegt sé að umsækjandi hafi fjölbreytta starfsreynslu á sviði lögfræði, s.s. reynslu af dómstörfum, málflutningi eða öðrum lögmannsstörfum, störfum innan stjórnsýslunnar eða fræðistörfum. Mat dómnefndarinnar var í samræmi við þær reglur sem dómsmálaráðherra hafði sett matinu. Þar var litið jafnt til reynslu af dómarastörfum, úr stjórnsýslu og af lögmennsku.

Umsögn dómnefndarinnar var það meginskjal sem lá til grundvallar tillögu ráðherra um dómaraefni þótt ráðherra hafi gert fjórar breytingar og rökstutt þær með vísan til þess að dómarareynsla ætti að fá aukið vægi.

Í minnisblaði ráðherrans var dómnefndin talin hafa „upplýst málið nægilega“ og „fullnægjandi rannsókn“ hefði farið fram á þeim matsþáttum sem voru til grundvallar niðurstöðunni. Sömu sjónarmið komu fram í máli ráðherra þegar hún rökstuddi val sitt á fundi stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar.