Birna Brjáns­dóttir var jarð­sungin í Hall­gríms­kirkju í dag, umkring fjöl­skyldu, vinum og ætt­ingjum. Bestu vinir og vin­konur Birnu gegndu hlut­verki kistu­bera. 

Athöfnin var fal­leg en á sama tíma átak­an­leg. Jarð­ar­förin var opin og var fullt út úr dyrum í kirkj­unni, en hvarf Birnu og síðar saka­málið vegna and­láts hennar hefur haft djúp­stæð áhrif á íslenskt sam­fé­lag. 

Nú fer fram erfi­drykkja í flug­skýli Land­helg­is­gæsl­unnar, sem er beint á móti Háskóla Reykja­víkur, en þangað hafa for­eldrar Birnu, Sig­ur­laug Hreins­dóttir og Brjánn Guð­jóns­son, sagt að allir séu vel­komnir. Samkvæmt upp­lýs­ingum frá þeim sem sjá um skipu­lagn­ingu erfi­drykkj­unnar er gestum ráð­lagt að leggja bílnum við Naut­hóls­vík. Þaðan mun Land­helg­is­gæslan ferja gesti að flug­skýl­inu. 

Áður höfðu for­eldrar Birnu afþakkað blóm, kransa og allan fjár­stuðn­ing og bent þeim sem vildu minn­ast hennar að safna fyrir tækja­bún­aði lög­reglu og björg­un­ar­sveitir. 

Í við­tali við DV sagð­ist Sig­ur­laug von­ast til þess að dóttur sinnar yrði minnst sem ljósið sem hún var, sem ynd­is­legrar, ungrar konu sem var heil­steypt og gef­andi, hug­mynda­rík og lifði skemmti­legu lífi. Undir það tóku faðir hennar og vinir. 

Fyrir jarð­ar­för­ina óskaði Sig­ur­laug eftir því að ekki yrðu teknar nær­myndir í jarð­ar­för­inni af fjöl­skyld­unni syrgja Birnu, en sagð­ist vera sátt við að fjallað yrði um jarð­ar­för­ina í fjöl­miðlum og myndir birtar þaðan, þar sem allir lands­menn hefðu með einum eða öðrum hætti tekið þátt í leit­inni að Birnu og öðl­ast hlut­deild í sorg­inni. Myndin sem hér er birt var tekin af Sig­tryggi Ara Jóhanns­syni, sem mynd­aði athöfn­ina í sam­ráði við for­eldra Birnu. 

Margir hafa minnst Birnu und­an­farna daga. Um síð­ustu helgi gengu þús­undir til minn­ingar um Birnu, frá Hlemmi og niður á Arnarhól, með við­komu við Laugaveg 31 þar sem Birna sást síð­ast. Þar voru kerta­ljós tendruð og blóm lögð niður. 

Þá skrif­aði Illugi Jök­uls­son pistil þar sem hann lýsti því hvernig tóm hefði mynd­ast í hjörtum okkar allra, sem hefðum fylgst með leit­inni og fengið að kynn­ast Birnu í gegnum fal­legar lýs­ingar fjöl­skyldu og vina. 

Fyrr í dag birti Hall­grímur Helgason ljóð sem hann orti í minn­ingu hennar, sem er end­ur­birt hér. 

HÚN EIN 

Hún er ein af okkur — við erum hún ein

Á leið út í lífið
á leið út á lífið
á leið út í það sem logar um nótt

Hún er ein af okkur — við erum hún ein

Að dansa við engan
að dansa við alla
að dansa við allt sem henni var gefið

Hún er ein af okkur — við erum hún ein

Á leið út af staðnum
á leið um bæinn
á leið­inni upp á Laugaveg

Þar sem hún gengur fram á blóm á stétt
heilt haf af blómum
í sell­óf­ani

Og örlítið lengra — log­andi kerti
stéttin eitt haf
af log­andi kertum

Hún er ein af okkur — við erum hún ein

Þar sem hún stendur
þar sem hún starir
þar sem hún sér sín næstu skref
í ljósum logum á jan­ú­ar­morgni

Hún er ein af okkur — við erum hún ein