Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 7 árum.

Sjómannafélagið greiddi Halli 1,2 milljónir króna fyrir bækling

Hall­ur Halls­son fékk 1,2 millj­ón­ir króna frá Sjó­manna­fé­lagi Ís­lands fyr­ir rit­un upp­lýs­inga­bæklings. Þetta bæt­ist við þær þrett­án millj­ón­ir króna sem hann fékk fyr­ir að rita sögu fé­lags­ins. Hvorki hann né formað­ur fé­lags­ins svara því hvort hann hafi feng­ið greitt fyr­ir fleiri verk­efni.

Sjómannafélagið greiddi Halli 1,2 milljónir króna fyrir bækling
Bók og bæklingar Hallur skrifaði bók um sögu Sjómannafélags Íslands sem fæst gefins á skrifstofu Sjómannafélags Íslands. Þá skrifaði hann einnig bæklinga félagsins.

Sjómannafélag Íslands fékk Hall Hallsson, rithöfund og fyrrverandi fjölmiðlamann, til þess að sjá um árlegan upplýsingabækling félagsins. Hann sá alfarið um verkefnið þar til fyrir tveimur árum þegar útgáfa bæklingsins var stöðvuð vegna annars kostnaðar félagsins í tengslum við verkföll sjómanna. Þetta kemur fram í svörum Halls við fyrirspurn Stundarinnar.

Hallur segist hafa fengið 1,2 milljónir króna fyrir skrif bæklingsins. Hann svarar því hins vegar ekki hvort hann hafi fengið þessa upphæð greidda fyrir skrif hvers bæklings fyrir sig eða skrif þeirra allra. Stundin greindi frá því á dögunum að Hallur hefði fengið alls þrettán milljónir króna á árunum 2013–2015 fyrir að skrifa sögu Sjómannafélags Íslands. Í ársreikningi Sjómannafélags Íslands fyrir árið 2015 kemur fram að félagið hafi greitt rúmlega 22 milljónir króna fyrir „ritstörf“ á árunum 2014 og 2015.

Hallur gefur ekki upp hvort hann …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár