Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 7 árum.
Uppskrift

Í eldhúsi óperustjórans

Stein­unn Birna Ragn­ars­dótt­ir, óperu­stjóri Ís­lensku óper­unn­ar, hef­ur bú­ið er­lend­is og það hef­ur áhrif á elda­mennsk­una. Hún seg­ir hér frá upp­skrift­um sem hún teng­ir við góð­ar minn­ing­ar og fugla­söng, en fyrst vor­ið er að læða sér inn valdi hún rétti sem henta vel í hlýj­unni sem hlýt­ur að bíða okk­ar eft­ir erf­ið­an og krefj­andi vet­ur.

Í eldhúsi óperustjórans
Mynd: Heiða Helgadóttir
Svava Jónsdóttir
ritstjorn@heimildin.is

 

Gazpacho Hefðbundin köld súpa frá Spáni.
Mynd: Steinunn Birna Ragnarsdóttir

Gazpacho frá Katalóníu

Ég bjó um tíma í Barcelona þar sem ég kynntist mörgu skemmtilegu fólki og á meðal þeirra var háöldruð kona af aðalsættum sem deildi með mér ættaruppskrift að þessari þjóðlegu súpu. Spánverjar eiga mjög gjarnan Gazpacho í ísskápnum og hafa tröllatrú á lækningamætti hennar og telja hana meðal annars hið besta ráð við timburmönnum. Gamla konan var aðeins farin að missa úr og ég man alltaf þegar hún sagði hneyksluð yfir dánarfregnum í dagblaðinu: „Ég skil þetta bara ekki, það er fólk að deyja sem hefur aldrei dáið áður.“ Svona setningar eru auðvitað óborganlegar en hér kemur uppskriftin.

Hráefnið er sett beint í blandarann, fyrst þarf að skera 10 tómata gróft niður, síðan hálfa rauða papriku og hálfa græna. Afhýðið síðan 2 hvítlauskrif og bætið við ásamt 1/2 teskeið af grófu sjávarsalti og svörtum pipar. Þrjár brauðsneiðar …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.
Efnisorð

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár