Sjúk­lingar og hans nán­ustu vanda­menn eiga, lögum sam­kvæmt, rétt á því að njóta and­legs, félags­legs og trú­ar­legs stuðn­ings. Í lögum um rétt­indi sjúk­linga er hins vegar hvergi minnst á sál­fræði­þjón­ustu, eða aðra geð­heil­brigð­is­þjón­ustu. 

Á Land­spít­al­anum er því auð­veld­ara að fá þjón­ustu presta en sál­fræð­inga. Alls starfa átta prestar og einn djákni við Land­spít­al­ann í sex og hálfu stöðu­gildi. Þar að auki var nýlega aug­lýst eftir guð­fræð­ingi í fullt starf á geðsviði Land­spít­ala. Í aug­lýs­ing­unni stóð að starfið fæli það í sér að sinna sál­gæslu og helgi­haldi og starfa í sam­vinnu og teymum með öðrum heil­brigð­is­starfs­mönnum að vel­ferð sjúk­linga og aðstand­enda þeirra. „Markmið sál­gæsl­unnar er að lið­sinna þeim sem glíma við sárar til­finn­ingar og erf­iðar til­vist­ar­spurn­ingar tengdar veik­indum og alvar­legum áföllum“, sagði meðal ann­ars í starfs­lýs­ing­unni. 

Í bæk­lingi um sál­gæslu presta og djákna, sem gef­inn er út af Land­spít­ala, segir að sjúkra­hús­prestar og djákni á Land­spít­ala sinni meðal ann­ars sál­gæslu og …