Spennan áþreifanleg í hreyfingum já og nei-sinna

Salurinn í Aust­ur­bæj­ar­bíói er þegar þétt­set­inn þegar blaða­mann ber að garði í Aust­ur­bæj­ar­bíói á mið­viku­dag­inn. Fólk bíður eftir ávarpi Kristrúnar Frosta­dóttur, eða „loka­skila­boð­unum“ í fund­ar­her­ferð hennar um landið í tengslum við kosn­ingar um að taka upp aðild­ar­við­ræður við ESB.

Salurinn er rökkv­aður og gestir sitja þög­ulir í sætum sínum og virða fyrir sér sviðið. Nokkrar þétt­setnar sæt­araðir eru á svið­inu sjálfu og í því miðju er púltið sem Kristrún mun standa við innan skamms, eins og í hring­leika­húsum Grikkja til forna. Á púlt­inu stendur „Þjóðin ræður“ og snævi þöktu Íslandi er varpað á skjá­inn fyrir aftan.

Ráðherra og íslands­kortiðLjós­mynd­ari Heim­ild­ar­innar sá fljótt eitt­hvað ein­kenni­legt við kortið.

Mynd: Golli

Ljós­mynd­ari Heim­ild­ar­innar, Golli, er þó snöggur að átta sig á því að ekki er allt með felldu. „Það vantar Gríms- og Hrísey á kortið,“ hvíslar hann og bendir á kortið. „Það …