Þessi grein birtist fyrir rúmlega 9 mánuðum.
Viðtal

„Hlaupin geta sameinað svo marga“

Fyr­ir fjór­um ár­um síð­an tók Helga Árna­dótt­ir við stjórn Hlaupa­hóps Horna­fjarð­ar. Hún seg­ir hlaupa­sam­fé­lag­ið á Höfn hafa stækk­að síð­ustu ár og stefn­ir til Slóven­íu með hópn­um í októ­ber.

„Hlaupin geta sameinað svo marga“
Hlaupahópur Hornafjarðar Mynd: Hlaupahópur Hornafjarðar
Eik Arnþórsdóttir
eik@heimildin.is

Árið 2021 tók Helga Árnadóttir við umsjón Hlaupahóps Hornafjarðar. Hópurinn heldur árleg hlaup á Höfn, klæðist jöklabláum jökkum og hefur skráð sig í hlaup í Slóveníu næsta haust. Helga segir hlaupin vettvang fyrir fólk til að kynnast á nýjan hátt. 

Jöklablái hópurinn

Helga Árnadóttir ákvað að skora á sjálfa sig að taka við þjálfun Hlaupahóps Hornfirðinga fyrir fjórum árum síðan. „Það var fólk í kringum mig að spá í hvort ég væri til í að halda utan um hópinn,“ útskýrir Helga, en hann er starfræktur í samstarfi við ungmennafélagið Sindra. 

Helga og félagarHlaupið í jöklabláum einkennisfatnaði hópsins.
Mynd: Aðsend

Mikill áhugi var meðal bæjarbúa fyrir hlaupunum en á fimmta tug skráðu sig í hópinn. „Það var rosa gaman,“ segir Helga. Hópurinn æfði þrisvar í viku og hljóp fimm kílómetra hlaup í hverjum mánuði frá október til mars 2022. 

Fyrsta formlega hlaupið sem Hlaupahópur Hornafjarðar tók þátt í var Mýrdalshlaupið …

Kjósa
3
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár