Fólkið í borginni

Við erum sálufélagar

Hjón­in Pan Thor­ar­en­sen og Guð­rún Lár­us­dótt­ir sitja á bekk við tjörn­ina og njóta fyrsta al­vöru vor­dags­ins. Þau kynnt­ust á göt­um mið­borg­ar­inn­ar fyr­ir 20 ár­um og hér finnst þeim best að vera. Þau eru sálu­fé­lag­ar.

Við erum sálufélagar
Sigling Hjónin Guðrún Lárusdóttir og Pan Thorarensen hafa ferðast saman í gegnum lífið í 20 ár. „Stundum eru öldur og stundum er lygnt. Við erum alltaf á einhverri siglingu,“ segir Guðrún. Mynd: Heimildin/Erla María
Birtist fyrir ári.

Þetta er fyrsti vordagurinn í dag, við finnum hitann frá sólinni. Nú er þetta að gerast, loksins. Páskarnir eru svo seint, maður vonar að það komi ekki páskahret, en hver veit?“ segir Guðrún Lárusdóttir, sem situr á bekk við Reykjavíkurtjörn ásamt Pan Thorarensen, eiginmanni sínum. 

Hvernig lágu leiðir ykkar saman? 

„Það var bara á götum borgarinnar,“ segir Pan. „Og tilviljanir,“ segir Guðrún. „Það gerist allt í miðborginni,“ bætir Pan við. 

Hvað heillaði í fari hvort annars? 

„Við erum sálufélagar, var það ekki eitthvað svoleiðis? Við réðum ekki við þetta. Við erum mjög lík innra með okkur, tilfinningalega. Það er alltaf gaman,“ segir Guðrún og Pan tekur undir. „Við erum bæði easy going, það er ekkert stress.“

„Við erum hjón, búin að vera í nokkur ár og saman í næstum því 20. Við erum búin að búa í miðbænum síðustu sex árin og viljum hvergi annars staðar vera. Það er bara þessi þorpsfílingur, maður bara hleypur á milli staða og fær allt sem maður þarf á að halda. Við erum sjálf með rekstur í miðbænum og erum að harka, eða ekki. Bara hafa gaman. En við erum ekkert að græða. En okkur finnst við bera samfélagslega ábyrgð, að það séu ekki bara túristar í miðbænum,“ segir Guðrún. 

„Stundum eru öldur og stundum er lygnt

Pan mænir út í vorkyrrðina á Tjörninni, þar til flugvél kemur inn til lendingar. Hann er alltaf að leita að hljóðum, hann starfar í tónlist og skapar hljóðheima. Guðrún sér meira um talið, að minnsta kosti þessa stundina. „Við erum búin að sjá um tónlistarhátíð í 15 ár, Extreme Chill, hún er jafngömul og barnið okkar. Við eigum eiginlega tvö börn, eða þrjú. Þetta er Nóra, sem kom upp í hendurnar á okkur fyrir þremur árum síðan,“ segir Guðrún og bendir á hundinn Nóru sem fylgist með fuglalífinu. „Hún kom í pössun, átti að vera í tvær vikur en hún er enn þá hjá okkur og mun ekki fara neitt. Hún er orðin partur af fjölskyldunni.“

„Þetta er ferðalag hjá okkur. Stundum eru öldur og stundum er lygnt. Við erum alltaf á einhverri siglingu. Það eru aldrei nein læti samt,“ segir Guðrún. Pan á lokaorðin: „Alltaf mikið í gangi. En aldrei stress.“

Kjósa
15
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Fólkið í borginni

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Fann leiðina úr myrkri sorgarinnar
1
Viðtal

Fann leið­ina úr myrkri sorg­ar­inn­ar

Jón­as Kwei Ting Sen seg­ir skoð­un sína um­búða­laust og við­ur­kenn­ir að sjá stund­um eft­ir því sem hann hef­ur skrif­að. Nafn kín­versks afa hans, Kwei Ting, merk­ir „hinn heið­ar­legi“ og það hef­ur Jón­as ætíð að leið­ar­ljósi. Að baki bein­skeyttri ímynd býr saga sem fá­ir þekkja til fulls. Snemma á lífs­leið­inni briller­aði hann sem pí­anó­leik­ari og tón­skáld, en á bak við tón­list­ina er saga af einelti og botn­lausri sorg, stór­brotn­um æv­in­týr­um og and­legri leit sem hef­ur far­ið með hann um djúpa dali, í dul­speki, hug­leiðslu og að lok­um í faðm kaþ­ólsku kirkj­unn­ar.
Ljóðskáld í súlufitness og kynlífsþjónustu á netinu
3
Innlent

Ljóð­skáld í súlu­fit­n­ess og kyn­lífs­þjón­ustu á net­inu

Bryn­hild­ur María Ragn­ars­dótt­ir er í meist­ara­námi, hef­ur skrif­að ljóð og fyrsta skáld­sag­an er í vinnslu. Á und­an­förn­um ár­um hef­ur hún einnig starf­að sem súlu­dans­ari og veitt kyn­lífs­þjón­ustu á net­inu. Þótt hún verði vör við for­dóma sumra hef­ur þetta veitt henni auk­ið sjálfs­traust. „Loks­ins var ég með regl­ur og stjórn yf­ir sjálfri mér.“

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
3
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“
Kynlífsverkafólk deilir reynslu sinni: „Glæpavæðing einangrar mann“
4
Úttekt

Kyn­lífs­verka­fólk deil­ir reynslu sinni: „Glæpa­væð­ing ein­angr­ar mann“

Fjór­ir ein­stak­ling­ar sem unn­ið hafa mis­mun­andi kyn­lífs­vinnu á Ís­landi segja þörf á að breyta lög­um og laga við­horf sam­fé­lags­ins. Ein­angr­un fólks sem vinn­ur slíka vinnu sé hættu­leg. Í dag hafa þau kom­ið upp sínu eig­in tengslaneti til að styðja hvert ann­að og passa upp á ör­yggi og mann­rétt­indi kyn­lífs­verka­fólks og þo­lenda vænd­is.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár