Ástin í lífi Dorritar er hundurinn Samson

„Ég hef aldrei verið hrifin af ferða­lögum. Ef ég gæti myndi ég alltaf vera á Íslandi með Samson en ég get það ekki,“ segir fyrr­ver­andi for­seta­frúin Dorrit Moussaieff, en hún heldur heim­ili bæði á Íslandi og í London.

Hún kveðst ferð­ast allt of mikið – í hverri eða annarri hverri viku – bæði vinnu sinnar vegna sem og með eig­in­manni sínum, Ólafi Ragnari Gríms­syni. „Ég er þar sem ég þarf að vera hverju sinni. Samson virð­ist ekk­ert þurfa á mér að halda, því hann er mjög ánægður.“

Hún var við­mæl­andi Svövu Jóns­dóttur í for­síðu­við­tali síð­asta tölu­blaðs Heim­ild­ar­innar. 

Sagði engum að hann væri klónaður

Sumarið 2008, á meðan þau bjuggu á Bessa­stöðum, fengu Ólafur Ragnar og Dorrit sér hund­inn Sám. En eftir að hann drapst var sú ákvörðun tekin að klóna hann. Dorrit segir hund­inn Samson, klón Sáms, vera krafta­verk. „He's the love of my life,“ segir hún um hann.

Það vakti tals­verða athygli á sínum tíma að for­seta­hjónin fyrr­ver­andi hefðu tekið þá ákvörðun að láta klóna hund­inn sinn. Við­brögðin voru mis­jöfn og spönn­uðu allt frá for­vitni yfir í hneykslan. Dorrit segir þó að þetta hafi engum komið við. „Ég sagði engum frá því að hann væri klón­aður. Ólafur gerði það,“ segir hún. Sámur og Samson líta eins út, en for­seta­frúin fyrr­ver­andi segir að það sé ekki útlitið sem skipti máli heldur karakt­er­inn.

Mynd: Golli

Í uppáhaldi að fara á Esjuna

Dorrit kveðst hafa orðið ást­fangin af Íslandi þegar hún kom hingað fyrst. „Ég elskaði nátt­úr­una. Ég elskaði lykt­ina og ferska loftið. Hér var engin mengun.“

Þegar hún er á Íslandi er í upp­á­haldi hjá henni að ganga upp Esjuna, sem Dorrit segir vera sinn eft­ir­læt­is­stað á Íslandi. „Ég fer upp að Steini. Ástæðan fyrir því að ég fer ekki upp á topp er að Samson kemst ekki þangað, en ann­ars færi ég alla leið.“ Efsti hluti Esjunnar er nefni­lega grýttur sem gerir hundum erfitt fyrir að kom­ast þar upp.

Það er þó greini­legt að Dorrit vill fara víðar með hund sinn en aðeins upp á Esjuna. Dorrit segir að íslenskt sam­fé­lag ætti að vera jákvæð­ara gagn­vart hundum og að breyta mætti reglum um hunda hér á landi. Hún seg­ist velja að fara á þá veit­inga­staði hér á landi þar sem hundar eru vel­komnir og henni finnst að hundar eigi líka að geta farið inn í versl­anir og á sjúkra­hús. „Þetta þurfa auð­vitað að vera vel upp aldir hundar. Hundar auka vellíðan fólks.“