Ég held að þessi bók eigi mikið erindi við okkur, hún á a.m.k. erindi við mig. Við búum í heimi ofgnóttar þar sem áherslan á taf­ar­lausan ávinn­ing (e: instant gratification, mætti jafn­vel þýða sem stund­ar­gleði) er orðin nán­ast alls­ráð­andi og því fylgja vanda­mál sem við erum farin að sjá í áður óþekktum stærð­argráðum. Fíkn, tóm­hyggja, ein­angrun, dep­urð og til­gangs­leysi. Þetta eru allt stef sem eru okkur kunn­ug­leg en við köfum sjaldn­ast dýpra í þau en að við­ur­kenna til­vist þeirra og taka undir að þetta séu slæmir fylgi­fiskar nútím­ans og lítum svo í aðra átt.

Höfundur Dópamín­rík­is­ins, Anna Lembke, er geð­læknir sem leiðir geð­lækn­inga­deild Stanford-háskól­ans í Kali­forníu. Hún hefur ára­tuga reynslu af sjálf­stæðri ráð­gjöf auk kennslu og fræði­starfa innan háskóla­sam­fé­lags­ins. Dópamín­ríkið er inn­blásin af eigin fíkni­hegðun hennar (hún varð háð rauðum ást­ar­sögum um ára­bil) og hún fer með okkur í ferða­lag um dópamínný­lendur nútím­ans.