Karl­maður sem víkur frá norm­inu og beitir konu ofbeldi er álit­inn sjúkur, skrímsli jafn­vel. Með þess­ari skrímsla­væð­ingu er sam­fé­lags­legur vandi ein­stak­lingsvæddur og þannig er athygl­inni beint frá rót vand­ans, und­ir­liggj­andi til­kalli karl­manna til lík­ama kvenna. Þó svo að áríð­andi sé að ger­endur taki ábyrgð á sínum verkum þarf einnig að ráð­ast á rót­ina, meðal ann­ars með fræðslu. 

Þetta segir Katrín Ólafs­dóttir, doktor í gagn­rýnum fræðum, sem gerði dokt­ors­verk­efni um ger­endur ofbeldis í nánum sam­böndum. Hún var á meðal fjölda fyr­ir­les­ara sem fluttu erindi á ráð­stefnu Stíga­móta í síð­ustu viku um ofbeld­is­menn á Íslandi.

Katrín ítrekar að án ábyrgðar ger­enda muni þolendur aldrei upp­lifa rétt­læti en aftur á móti sé ekki hægt að upp­ræta vand­ann nema sam­fé­lagið átti sig á því að ein­stak­ling­ur­inn sé birt­ing­ar­mynd vanda sem liggur mun dýpra og á rætur sínar í kynj­uðum valdastrúktúr.

„Jafnréttisorðræðan þyrlar ryki í okkar augu“

Sá strúktúr – sem …