Atli Rafn Björnsson, sem hafði verið yfir fyrirtækjaráðgjöf Íslandsbanka frá árinu 2019, er hættur í bankanum. Frá þessu er greint á Vísi.
Því eru stjórnendur Íslandsbanka sem hafa hætt störfum frá því að tæplega 1,2 milljarða króna sekt sem Fjármálaeftirlit Seðlabanka Íslands lagði á bankann, vegna fjölmargra lögbrota sem framin voru í tengslum við útboð á hlut ríkisins í Íslandsbanka vorið 2022, var opinberuð í byrjun síðustu viku.
Birna Einarsdóttir, sem hafði verið bankastjóri Íslandsbanka síðan 2008, var fyrst til að kveðja. Tilkynnt var um starfslok hennar með tilkynningu sem almannatengslafyrirtækið KOM sendi á fjölmiðla klukkan 3:51 aðfaranótt miðvikudags í síðustu viku. Það gerðist í kjölfar stjórnarfundar í bankanum sem hófst síðdegis daginn áður, og stóð fram á nótt. Samkvæmt upplýsingum Heimildarinnar var Birna ekki á þeim buxunum að hætta í starfi sínu þegar fundurinn hófst, og barðist fyrir stöðunni sem hún hafði skömmu áður sagt við …
Nú krafsa þingmenn sem mest þeir geta
Nú hafa nokkrir þingmenn í baklandi ríkisstjórnarinnar verið að þykjast gera réttlætiskröfur. Gera þeir kröfur um að upplýst verði um starfslokasamning fyrrum bankastjóra Íslandsbanka.
Væntanlega hafa brotrækir millistjórnendur einnig feita starfsloka-samninga. Vandinn er auðvitað sá að þingmenn hafa engin völd yfir slíkum upplýsingum úr bankanum.
Þetta er auðvitað algjör sýndarmennska til þess eins sem er að upplýsa almenning um fnykinn sem fannst frá þessum banka og af öllum þeim sem stjórnuðu þessum aðgerðum. Er allir telja sig vera algjörlega saklausir af öllu óeðlilegu.
Það er auðvitað stjórn Íslandsbanka sem á að bera alla ábyrgð á vinnubrögðum sínum, það eru þeir sem hafa stjórnað öllum vinnubrögðum bankans.
En síðan eftir atvikum einstakir stjórnendur í bankanum og millistjórnendur.
Það hefur m.a. komið í ljós að mikill minnihluti hluthafa í bankanum stjórna bankanum. Ekki fulltrúar stærstu eig-enda sem er ríkissjóður og lífeyrissjóðir.
M.ö. að sannast hefur að slíkt fyrirkomulag gengur ekki upp enda hefur hefur iðulega komið í ljós að slíkum fyrir-tækjum er ekki stjórnað samkvæmt viðhorfum almennings (launafólks)
Þessir núverandi stjórnendur bankans gera nú allt sem þeir geta til að halda völdum sínum yfir bankanum með því m.a. að raða nýju fólki í ábyrgðarstöðurnar sem eru handavaldir af þessum sömu stjórnendum.
Þetta eru slík vinnubrögð sem við þessir sauðsvörtu fáum að sjá og verða ekki til að auka traust á þessum banka.
Það virðist alveg augljóst að stjórnarfólk Íslandsbanka vill ekki að þessar hundakúnstir þeirra um stjórn bankans fari fyrir dómstóla.
Nokkuð sem væri eðlilegt og að núverandi stjórn verði strax skipt út. Það er krafan sem þessir aumingja þing-menn ættu að gera.
Hræsni þingmannanna er auðvitað yfirgengileg. Því nánast allir stjórnendur í stjórnkerfinu eru með furðulega feita starfsloka samninga og virðist engu skipta hvernig starfslok þeirra bera að. Þetta á einnig við um þingmenn og ráðherra.
Þetta er einnig þannig hjá æðstu stjórnendum í atvinnurekstrinum og breytir þá engu um þótt ríkissjóður sé að hluta eigendur fyrir-tækjanna.
Á þennan tvískinnung horfir launafólk á og áttar einnig sig á, að þetta er auðvitað bara mjög alvarleg spilling sem mikill fnykur er af.
Fólk sem býr við mjög rífleg launakjör hefur enga þörf fyrir ríflega starfslokasamninga umfram það sem almennt launafólk býr við.