„Ég vil ræða um erfiðu konurnar sem við sem samfélag eigum svo margt að þakka. Orðræðan um erfiðu konuna er þekkt kúgunartæki; gamlar hugmyndir um mismunandi hlutverk og eðli kynjanna til dæmis að tileinka skynsemi körlum en tilfinningasemi konum. Gagnrýni er karllæg og órökvísi er kvenlæg. Karlar eiga heima í atvinnulífinu og konur í þjónustustörfum.“ 

Þannig hóf Jódís Skúladóttir þingmaður VG mál sitt undir liðnum störf þingsins á Alþingi í dag. 

Hún sagði að sem betur fer værum við komin langt frá þessum skilgreiningum í nútímanum „en betur má ef duga skal“. Enn þá heyrðist í umræðunni að á bak við sjálfan forsætisráðherra, Katrínu Jakobsdóttur, væri raunverulega einhver karlkyns ráðherra við stjórnvölinn. Skömm væri af slíkum málflutningi.

Karlmenn leiðtogar – konur erfiðar

Mikil umræða skapaðist um samskipti Dóru Jóhannsdóttur, leikstjóra Áramótaskaupsins, og framleiðslufyrirtækis þess í byrjun þessa árs. Heimildin fjallaði um miðjan janúar um skýrslu leikstjórans sem send var á RÚV fyrir jól en í henni kom fram að Dóra upplifði að framleiðslan hefði hagað sér mjög óeðlilega gagnvart henni og ætlað að koma sér undan að þurfa að svara óþægilegum spurningum hennar með því að „mála hana upp sem erfiða í samskiptum“ á seinustu metrum verkefnisins.

Jódís sagði á þingi í dag að nýlegt dæmi sýndi að aldrei mætti sofna á verðinum þegar kemur að jafnrétti og kvenvirðingu. „Þótt við höfum náð langt í því að segja feðraveldinu til syndanna er stutt í orðræðuna um erfiðu konuna.“ Hún vitnaði jafnframt í stuðningsyfirlýsingu Samtaka kvenna í kvikmynda- og sjónvarpsiðnaði á Íslandi, WIFT, þar sem stóð að karlmenn sem gera kröfur til samstarfsfólks væru leiðtogar. Konum væri refsað fyrir sömu kröfur. Þær væru jafnvel flokkaðar sem erfiðar að vinna með.

„Ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur hefur ötullega stutt við íslenska kvikmyndagerð. Við verðum að gera þá kröfu að þessi stétt sé ekki undanskilin þegar kemur að jafnrétti kynjanna,“ sagði Jódís að lokum.