Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 3 árum.

Sjallinn, Sólin og Sálin

Við sem vilj­um end­urlifa Ak­ur­eyri 1996 fá­um svo sann­ar­lega heil­mik­ið fyr­ir okk­ar snúð, skrif­ar Ás­geir H. Ing­ólfs­son í gagn­rýni um bók­ina Vængja­laus eft­ir Árna Árna­son. Nefn­ir Ás­geir þessa stór­kost­legu lýs­ingu á Sjall­an­um und­ir lok síð­ustu ald­ar: „Gólf­ið var stapp­fullt af fólki. Stemn­ing­in raf­mögn­uð. Helgi rennsveitt­ur. Pepp­að­ur á svið­inu. Blikk­andi ljós. Grað­ar stelp­ur. Eru ekki all­ir sexý?“

Sjallinn, Sólin og Sálin
Árni Árnason Höfundur bókarinnar Vængjalaus.
Bók

Vængja­laus

Höfundur Árni Árnason
Bjartur
Gefðu umsögn

Vængjalaus byrjar árið 1996 á Akureyri. Þetta eru ár sveitaballanna, hátindur Sálarinnar og Sólarinnar og síðustu stórveldisdagar Sjallans og rúntsins í akureysku skemmtanalífi. Við áttum okkur þó fljótlega á því að þessi saga er sögð á tveimur tímaplönum, jafnvel þótt það sé ákveðinn dagbókarkeimur stundum á textanum þá eru hér stöku vísanir í framtíðina, sem reynist svo vera árið 2018. Nútími sögunnar, stuttu fyrir kóf, tíminn fyrir næstu umbreytingu.

 

Enda er þetta saga um umbreytingar, hvernig tíminn og lífið breytir okkur – en um leið festir okkur, hvernig við endurheimtum okkar gamla sjálf og týnum á víxl. Kaflaheitin segja okkur mest um takt sögunnar, þau eru kunnugleg frá fornaldartækjum á borð við segulbönd og vasadiskó og eru kaflaheitin einfaldlega til skiptis ► eða ◄. Fortíð eða framtíð, áfram eða afturábak. En hægt og rólega áttar maður sig á því að aðalpersónan Baldur hefur verið fastur á pásutakkanum í millitíðinni.

 

Tónlistarvísun …

Kjósa
1
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár