Rasismi, eins og við þekkjum hann í dag, á upp­runa sinn í hind­ur­vitnum frá 19. öld þegar mis­vitrir fræði­menn í Evrópu hófust handa við að flokka ólíka kyn­þætti eins og um dýra­teg­undir væri að ræða. Var það byggt á miklum mis­skiln­ingi á nátt­úru­vís­indum sem þá voru skammt á veg komin. Orðin kyn­þáttur (race) og teg­und (species) voru lengi sam­heiti á ensku. Race er talið vera töku­orð úr arab­ísku eða hebr­esku og þýðir upp­haf/upp­runi.

Þessir mis­heppn­uðu fræði­menn byggðu rök­semda­færslur sínar á eldri verkum sem þeir túlk­uðu síðan enn frekar hvíta „kyn­þætt­inum“ í hag. Meðal þeirra verka sem þeir studd­ust við má nefna rit eftir sænska líf­fræð­ing­inn Carl Linnaeus, sem á 18. öld lagði grunn­inn að því flokk­un­ar­kerfi sem vís­inda­menn nota í líf­fræð­inni í dag. Hann tal­aði sjálfur um að til væru fimm mis­mun­andi afbrigði af mann­skepn­unni. Vildi hann meina að þau skipt­ust þannig: Hvíti mað­ur­inn í Evrópu, rauði mað­ur­inn í …