Með hverri bylgju þjóð­ern­ispopúl­isma sem risið hefur frá seinna stríði hefur þjóð­ern­is­hyggju og popúl­ískum skoð­unum fleytt fram í heim­inum, þeim hefur verið veitt æ meira lög­mæti í umræð­unni. Þetta er ein nið­ur­staða Eiríks Bergmann, pró­fess­ors í stjórn­mála­fræði við Háskól­ann á Bifröst, í nýrri bók hans um þjóð­ern­ispopúl­isma. Sagan segir okkur að líkur eru á nýrri bylgju þjóð­ern­ispopúl­isma nú í kjöl­far kór­óna­veiru­far­ald­urs­ins.

Bók Eiríks, Neo-Nationalism: The Rise of Nativist Populism, kom út á dög­unum hjá Palgrave Macmillan en í henni leit­ast Eiríkur við að rekja þræði þjóð­ern­ispopúl­isma eft­ir­stríðs­ár­anna og fram á þennan dag. Af er nú sá tími þar sem full­trúar hefð­bund­inna, rót­gró­inna stjórn­mála­flokka höfn­uðu því alfarið að starfa með þjóð­ern­ispopúlistum og hafa þeir upp­skorið völd og áhrif víða um lönd, þvert á það sem flestir hefðu trúað að aflok­inni síð­ari heims­styrj­öld þegar hug­mynda­fræði þjóð­ern­is­hyggju hafði beðið algjört skip­brot og verið ýtt full­kom­lega út á jað­ar­inn. Þjóð­ern­ispopúl­ismi hefur risið í þremur …