„Að biðja einmitt þennan hug­mynda­fræð­ing flokks­ins um að gagn­rýna bók­ina mína er, eins og ég sá að ein­hver skrif­aði, eins og að biðja kalkún um að skrifa gagn­rýni um þakk­ar­gjörð­ar­há­tíð­ar­máls­verð.“ Þetta skrifar Svein Harald Øygard, fyrr­ver­andi Seðla­banka­stjóri, um gagn­rýni Hannesar Hólm­steins Giss­ur­ar­sonar á bók Sveins Haralds um tíma hans á stóli Seðla­banka­stjóra.

Svein Harald skrifar færslu á Facebook síðu sína þar sem hann rekur að yfir vetr­ar­mán­uð­ina 2008 til 2009 hafi ein af kröfum mót­mæl­enda sem fylltu götur Reykja­víkur verið sú að Davíð Oddsson viki úr stóli Seðla­banka­stjóra. Davíð hafi hins vegar ekki tekið slíkt í mál. Eftir að rík­is­stjórn Sjálf­stæð­is­flokks og Sam­fylk­ingar féll hafi Alþingi sam­þykkt lög sem settu Davíð af. „Sumir voru þeirrar skoð­unar að til­raunin um óheft banka­kerfi hefði endað úti í skurði.“

Síðan var Davíð gerður að rit­stjóra Morg­un­blaðs­ins og nú, tveimur mán­uðum eftir útkomu bók­ar­innar er Hannes, helsti arki­tekt nýfrjáls­hyggj­unnar á Íslandi, sá sem rit­stjór­inn velur til að gagn­rýna bók­ina, skrifar Svein Harald. Í ljósi þess að Hannes var við­staddur þegar öll mis­tökin sem leiddu til hruns­ins voru gerð ætti hann að vera í lyk­il­stöðu til að verja aðgerðir stjórn­valda og ekki síður vinar síns, Davíðs Odds­sonar fyrr­ver­andi Seðla­banka­stjóra, í aðdrag­anda fjár­mála­hruns­ins á Íslandi. Þess finnst þó ekki staður í gagn­rýni hans, skrifar Svein Harald, heldur hnýtir Hannes helst í það að Svein Harald hafi mis­ritað nafn eins yfir­manna Alþjóða­gjald­eyr­is­sjóðs­ins, Danans Poul Thomsens. Svein Harald telur þó að það séu kannski skilj­an­leg, og smá­vægi­leg, mis­tök.

„Ég minn­ist þess enn hversu reiður ég var þá“ 

Svein Harald lýsir því að á fundi með Thomsen þessum hafi staðið deilur um það að íslenski Seðla­bank­inn hafi viljað lækka lána­vexti en á sama tíma beita óhefð­bundnum aðferðum til að styrkja krón­una. Thomsen hafi hins vegar notað vald og hót­anir um að draga til baka stuðn­ing sjóðs­ins en ekki skyn­sam­leg rök til að stöðva þær fyr­ir­ætl­anir. En íslenski Seðla­bank­inn gaf sig ekki.

„Það [mis­rit­unin] var kannski í skiptum fyrir að umræddur yfir­maður Alþjóða­gjald­eyr­is­sjóðs­ins öskr­aði á mig í Washington þegar ég varði afstöðu íslenska Seðla­bank­ans í fundi með sjóðnum. Ég minn­ist þess enn hversu reiður ég var þá.“