Hárs­lítimanía er, eins og nafnið gefur til kynna, þrá­hyggja fyrir því að slíta af sér hárin á höfð­inu. Kvillinn er afar sjald­gæfur og kemur upp í tengslum við kvíða, útskýrir Tinna Sif Jens­dóttir, sem hefur þjáðst af hárs­lítimaníu í tutt­ugu ár. „Sumir fá þrá­hyggju fyrir að naga negl­urnar eða skera sig en ég byrja að taka hárið af höfð­inu,“ útskýrir Tinna Sif.

Þorði ekki að segja neinum

„Þegar ég lendi í áfalli eða líður illa kemur man­ían upp. Þá byrja ég að slíta alveg ofboðs­lega mikið hár af höfð­inu,“ segir Tinna Sif. Hún slítur hárin ómeð­vitað af sér og yfir­leitt á sömu stöðum á höfð­inu. „Ég enda því með skalla­bletti úti um allt. Svo þegar hárin byrja að vaxa, reiti ég nýju hárin á sömu stöð­unum og því oftar sem ég slít hárin af, því gróf­ari verða þau,“ segir Tinna Sif og bætir við: „Þetta er rosa­leg þrá­hyggja.“ 

Hárs­lítimanía kom …