„Það er bara spurning um hvenær síðasta fallið verður“

Mar­grét Thor­der­sen er 75 ára og hef­ur ít­rek­að fall­ið fyr­ir­vara­laust nið­ur og slas­að sig. Hún tel­ur sig ekki geta séð um sig sjálfa, en dótt­ir henn­ar seg­ir að henni hafi ver­ið neit­að um pláss á vistheim­ili. Formað­ur Fé­lags eldri borg­ara í Reykja­vík seg­ir að marg­ir aðr­ir séu í sömu stöðu.

„Það er bara spurning um hvenær síðasta fallið verður“
Fellur fyrirvaralaust Margrét óttast að vera send aftur heim, þar sem hún veit að hún getur fallið fyrirvaralaust og skaðað sig. Mynd: Heiða Helgadóttir

„Ég vakna allar nætur við tilhugsunina um að vera send aftur heim. Ég spyr mig hvað ég myndi gera þar, en svarið er að ég myndi bara detta aftur. Þetta endurtekur sig bara aftur og aftur þangað til mér tekst að drepa mig á einhverju húsgagni.“

Margrét Thordersen lítur út fyrir að vera algjörlega buguð. Margrét er fædd 1941 og var lengi einstæð móðir tveggja barna. Hún vann í bókaverslunum, hjá forlögum, Borgarspítalanum, og síðan á læknastöð áður en heilsa hennar gaf sig og hún varð öryrki. Hún var greind með brjósklos og slitgigt. Hún var gift í tíu ár áður en hún varð ekkja. Eftir að börn hennar fluttu út fann hún fyrir gríðarlegum einmanaleika.

„Mér leið eins og Palla sem var einn í heiminum,“ segir hún. Núna er hún í hvíldarinnlögn á Landakoti í kjölfar útskriftar af Borgarspítalanum eftir að hún slasaðist við fall ein heima. Hún stendur …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Í minningu afastráksins
1
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
4
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
2
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár