„Það var því mikið óhappa­verk af Láru Ómars­dóttur að fjalla um upp­sprett­una eins og hún gerði í Ferðastiklum í kvöld. Verði það til þess að ástand stað­ar­ins breyt­ist og spillist þá ber hún ríka ábyrgð og þeir sem gerðu þátt­inn með henni,” skrifar Páll Ásgeir Ásgeirs­son, far­ar­stjóri og nátt­úru­unn­andi á Facebook, í gær­kvöld eftir að opin­ber­lega var fjallað um nátt­úruperlu við Dómadal.

Lára Ómars­dóttir, dag­skrár­gerð­ar­maður Sjón­varps­ins, sýndi í þætti sínum, Ferðastiklur, í gær­kvöld frá nátt­úruperlunni við upp­tök Rauð­fossa­kvíslar við Dómadal. Þegjandi sam­komu­lag hefur verið um það hingað til að vísa ekki á þennan stað til að ferða­menn fót­um­troði ekki stað­inn sem er einkar við­kvæmur fyrir ágangi.

Páll Ásgeir Ásgeirs­sonÁsamt eig­in­konu sinni við Hrolleifs­borg.

Mynd: Páll Ásgeir

„Menn hafa lengi vitað um nátt­úruperluna sem upp­tök Rauðu­fossa­kvíslar við Dómadal eru. Þetta er þó staður sem myndi missa mikið af töfrum sínum ef örþunn mosa­breiðan yrði útsporuð af fótsporum fjöld­ans. Ég hef mjög sjaldan séð myndir opin­ber­lega af þessum stað og veit t.d. að þeim var sleppt þegar Ólafur Örn Har­alds­son skrif­aði frá­bæra árbók Ferða­fé­lags Íslands um þetta svæði 2010. Það ríkti eins konar sam­staða meðal úti­vi­star­fólks og stað­kunn­ugra um að best væri að hafa þetta svona, að hafa þennan stað sem hálf­op­in­bert leynd­ar­mál,“ skrifar Páll Ásgeir sem ann­ast leið­sögn ferða­manna fyrir ferða­þjón­ustu­fyr­ir­tækið Exstreme Iceland.  

Miklar áhyggjur 

Margar athuga­semdir eru skrif­aðar við færslu Páls Ásgeirs. Einn bendir honum að að bækur hans fjalli á köflum um við­kvæma staði í nátt­úru Íslands. 

Ólafur Örn Har­alds­son, for­seti Ferða­fé­lags Íslands og höf­undur árbókar Ferða­fé­lags Íslands um þetta svæði, tekur undir með Páli Ásgeiri.

„Já, rétt er það sem hér kemur fram að við erum mörg sem höfum miklar áhyggjur af átroðn­ingi á upp­sprett­una við Rauðu­fossa­fjöll og Græna hrygg­inn. Af ásettu ráði hefur verið þagað yfir upp­sprett­unni, bæði í árbók FÍ 2010 og bók Guðna Olgeirs­sonar um þessar slóðir sem Ferða­fé­lagið gaf út. Ég hef líka alltaf verið hugsi yfir að við birtum Græna hrygg í árbók­inni. Umhverfi upp­sprett­unnar þolir bók­staf­lega engan ágang. Þarna hafa ferða­menn dregið skó af fótum sér til að spilla sem minnst. Samt sér nú þegar á ofur­við­kvæmum gróðri og annarri nátt­úru.Við höfum velt fyrir okkur af stofna nokk­urs konar verndar- og holl­vina­sam­tök um þessa staði þ.e. upp­sprett­una og Græna hrygg. Hafa þarf fjall­menn á Land­manna­af­rétti með í ráðum. Þeir hafa manna lengst vitað af þessum stöðum og ekki sagt frá þeim. Auðvitað var ekki við því að búast að þetta gæti farið alger­lega leynt en við litum svo á að ekki væri ástæða til að aug­lýsa stað­inn,“ skrifar Ólafur.

Árni skalf af hrifningu

Annar nátt­úru­unn­andi og far­ar­stjóri, Árni Tryggva­son, er ósam­mála þessum sjón­ar­miðum og telur nauð­syn­legt að fólk viti af nátt­úruperlunni til að ekki fari fyrir henni eins og gerð­ist á Kára­hnúkum.

Árni Tryggva­sonFékk skammir fyrir að mynd­birta svæðið.

Mynd:

„Ég er á báðum áttum. Sjálfur fór ég þarna í sumar og varð hel­tek­inn. Hef aldrei upp­lifað magn­aðri stað. Myndaði og birti og fékk skammir þó ég hafi gætt þess að segja ekki hvar þetta væri né birta myndir sem fólk gæti áttað sig á stað­háttum og þannig fundið stað­inn. Höfum í huga að ýmsum perlum hefur verið eytt vegna þess að svo fáir þekktu þær. Munum Kára­hnúka sem drekkt var með þeim rökum. Þá skipti engu máli foss­arnir og gljúfrin. „Það höfðu svo fáir séð þetta“ var ein rétt­læt­ingin. Með því að birta myndir af perlum, þá er þeim hugs­an­lega bjargað.Læt hér fylgja mína mynd af foss­inum. Ég stóð þarna undir og skalf af hrifn­ingu. Í foss­inum voru ótal and­lit og hann minnti mig einna helst á Guernicu meist­ara Picassos. Þökkum fyrir að þarna upp eftir liggur ekki vegur. Gangan er 5 km. og ekki fyrir hvern sem er,“ skrifar Árni. 

Ekki náð­ist í Láru Ómars­dóttur í morgun þar sem hún var á fundi.