Þetta er hrottalegt. Ég veit ekki hvernig þetta verður í vor,“ segir Benjamín Julian sem hefur síðustu vikurnar ferðast um eyjur Grikklands og aðstoðað flóttamenn ásamt Heiðu Karenu Sæbergsdóttur. Þau vinna með ýmsum sjálfboðaliðasamtökum, meðal annars við að fæða þann gríðarlega fjölda fólks sem heldur til í hinum ýmsu flóttamannabúðum landsins. Blaðamaður Stundarinnar heyrði í þeim á milli verkefna og fékk að fræðast um það hvernig neyðarástandið á grísku eyjunum horfir við þeim. Þau benda á að á síðustu árum hafi verið lítill straumur af flóttafólki til Grikklands á þessum árstíma. „Núna eru þrjú til fimm þúsund manns að koma daglega þótt hér sé hávetur.“

Benjamín bendir á að allt síðasta ár hafi nær allur straumur flóttamanna til Evrópu farið í gegnum landið. „Gríska ríkið hefur nær engin ráð á að skrá og hýsa allt fólkið, svo búðirnar og skráningarmiðstöðvarnar eru mjög hráslagalegar og færast til nánast vikulega. Á þeim biðstöðvum sem hafa staðið í lengri tíma fyllist allt mjög hratt og tjaldbúðir spretta upp í kring. Þar brennir fólk sér timbur og rusl til að halda á sér hita, svo allt fyllist af eitruðum reyk.“ Þau segjast hafa séð einhverja viðleitni til að halda fjölskyldum frá verstu aðstæðunum, en hún dugi skammt.

Allir vilja norður

„Fyrsta krafa evrópskra yfirvalda hefur lengi verið að allir séu skráðir og stimplaðir inn við komu til Evrópu,“ segir Benjamín og bendir á að þetta valdi því að fólk sé fast vikum saman í hörmulegum aðstæðum, „króknandi